ΚΑΙΡΟΣ

Repudium του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Βασίλη Φλωρίδη, στη Δικαιοσύνη

Κανείς σε κανένα βαθμό της Δικαιοσύνης δεν πρέπει να μείνει ανέλεγκτος. Όλοι πρέπει να λογοδοτούν.

Με το άρθρο της 27-02-2026 και τίτλο «Repudium» επεξηγώ, ότι ένας τρόπος λύσεως του γάμου στην Αρχαία Ρώμη ήταν και το Repudium που σημαίνει αποπομπή. Με την προφορική αυτή δήλωση, που απηύθυνε ενώπιον μαρτύρων ο σύζυγος, έλυνε το γάμο. Μεταγενέστερα ο τρόπος αυτός διαζυγίου καταργήθηκε, αλλά η λέξη παρέμεινε στη διεθνή ορολογία ως όρος, που δηλώνει την επίσημη αποκήρυξη προσώπου ή μιας σχέσης ή μιας ιδέας ή παραίτησης από υπηρεσία με καταγγελία για τις συνθήκες λειτουργίας της.

Νομίζω, ότι με το άρθρο του στην εφημερίδα «Κ» και τίτλο «Φλέβα διαφθοράς στη Δικαιοσύνη» ο Αντεισαγγελέας ΑΠ, Β. Φλωρίδης, δήλωσε repudium στη Δικαιοσύνη, χωρίς όμως να δηλώσει παραίτηση, όταν ανακάλυψε φλέβα διαφθοράς και κατασκευή κρίσης με το να μην δεχθεί το Ποινικό Τμήμα ΑΠ σε συμβούλιο την εισήγηση του να αναιρεθεί βούλευμα του Εφετείου, που παρέπεμπε 11 κατηγορουμένους να δικαστούν για διάφορες πράξεις, γιατί η κατηγορία κατά τη γνώμη του ήταν ανυπόστατη με σαθρά αποδεικτικά στοιχεία.

Το άρθρο του Β. Φλωρίδη, λόγω και της ιδιότητας του ως αδελφού του Υπουργού Δικαιοσύνης, συζητήθηκε ευρύτατα και προκάλεσε δυσμενείς εντυπώσεις, απορίες και αντιδράσεις όχι μόνο στους νομικούς κύκλους, λόγω των καταγγελιών περί διαφθοράς, ακόμα και σε επίπεδο ΑΠ.

Το άρθρο έχει προκαλέσει διάφορες παρεμβάσεις, όπως του Πρόεδρου και Εισαγγελέα ΑΠ που με κοινό δελτίο Τύπου το αποδοκίμασαν, τονίζοντας ότι οι εισαγγελικοί λειτουργοί μπορούν να εκφράζουν τη διαφωνία τους σε δικαστική κρίση μόνο με ένδικα μέσα και όχι με δημοσιεύματα στον Τύπο, της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων που διαμαρτύρεται ότι δυσφημεί ως διεφθαρμένους  τους δικαστές που εξέδωσαν τα βουλεύματα, της Ένωσης Εισαγγελέων, ότι το άρθρο υπερβαίνει τα όρια της κριτικής, ενώ δικηγορικοί φορείς ζητούν ακόμα και την πειθαρχική του δίωξη, που μόνο ο Υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να ασκήσει, αλλά λόγω κωλύματος μπορεί να την ασκήσει ο αναπληρωτής ΥΔ.

Φαίνεται όμως, ότι η όλη υπόθεση δεν πρόκειται να λήξει σύντομα με δεδομένο, ότι η δίκη με τους 11 κατηγορουμένους έχει προσδιοριστεί εντός του προσεχούς Νοεμβρίου με προοπτική η διαδικασία να διαρκέσει.

Δεν έχω υπόψη μου ούτε την κατηγορία ούτε τη δικογραφία της υπόθεσης, αλλά μόνο με δημοσιογραφικές πληροφορίες θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω το όλο θέμα.

Το Νοέμβριο 2021 η ΔΙΑΣ συνέλαβε στη Φιλοθέη 4 νεαρούς εκ των οποίων ο ένας ήταν γιος του τότε Υπουργού Προστασίας του Πολίτη και πάνω τους βρέθηκε μικροποσότητα χασίς. Το 2023 συνταξιούχος αστυνομικός κατήγγειλε ότι ο τότε Αρχηγός της ΕΛΑΣ συγκάλυψε την υπόθεση με συνέπεια να ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον του και επακολούθησαν και άλλες μηνύσεις και κατά άλλων προσώπων και δημοσιογράφου.

Τις διαδρομές της υπόθεσης περιγράφει ο κ. Φλωρίδης στο άρθρο του, με τελική έκδοση από το Εφετείο παραπεμπτικού βουλεύματος από 282 σελίδες που παραπέμπει 11 κατηγορουμένους στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, αλλά δεν έγινε γνωστό ποιους ούτε για ποιες πράξεις. Κατά του βουλεύματος ασκήθηκε αναίρεση, που τη χειρίστηκε ο κ.Φλωρίδης ως Αντεισαγγελέας του ΑΠ, ο οποίος εισηγήθηκε να αναιρεθεί το βούλευμα προφανώς για έλλειψη αιτιολογίας, αλλά το τμήμα ΑΠ σε συμβούλιο την απόρριψε, γιατί έκρινε ότι ήταν επαρκώς αιτιολογημένο.

Ο κ. Φλωρίδης ισχυρίζεται ότι η κατηγορία είναι ανυπόστατη και στηρίζεται σε σαθρά αποδεικτικά στοιχεία και ότι η κατηγορία είναι κατασκευασμένη, αλλά αυτό αποτελεί ουσιαστική κρίση του βουλεύματος, που μόνο για έλλειψη αιτιολογίας μπορεί να αναιρεθεί. Το Εφετείο όμως έκρινε κυριαρχικά ότι υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την τέλεση του αδικήματος, που κατά τον ΑΠ ήταν πλήρως αιτιολογημένο.

Απορώ, όμως, πώς μια ασήμαντη υπόθεση για μικροποσότητα ελαφρών ναρκωτικών εξελίχθηκε σε μείζον νομικό και πολιτικό ζήτημα, που τη διαδρομή του παρακολουθούν οι πάντες και που δεν αποτελεί δημιουργία κρίσης αλλά αδέξιους χειρισμούς από υπερβάλλοντα ζήλο κάποιων οργάνων στα πλαίσια της διακριτικής αστυνομικής και δικαστικής μεταχείρισης των επωνύμων.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, όταν η πολιτική εμπλέκεται με τη δικαιοσύνη υποφέρει η τελευταία, που ασφαλώς θα συμβεί και στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε και αν είναι η απόφαση του δικαστηρίου.

Συμφωνώ, ότι η διαφθορά διαβρώνει ευθέως τη νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας και ότι στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης επηρεάζει την ίδια την αξιοπιστία της και πλήττει την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτή, που σύμφωνα με διάφορες δημοσκοπήσεις ανέρχεται πέριξ του 20% (Ρακιντζής 19-11-2025-Τι συμβαίνει με την έλλειψη εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη), η διακρίβωση όμως της διαφθοράς είναι σχεδόν αδύνατη γιατί καλύπτεται από την ανέλεγκτη δικανική κρίση (αρθ.177ΚΠΔ). Ότι στην ποινική διαδικασία το κρίσιμο ζήτημα είναι η αξιοπιστία του δικανικού συλλογισμού, που αποτυπώνεται στο αιτιολογικό της ποινικής απόφασης.

Μετά την αποδοχή από τον Υπουργό Δικαιοσύνης της γνωμοδότησης του Εφετείου Αθηνών, ότι κατά κανόνα δεν καθαρογράφονται οι αθωωτικές αποφάσεις εκτός του ότι παραβιάζει το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος, που απαιτεί την αιτιολόγηση όλων των αποφάσεων, δεν υπάρχει αποτυπωμένος δικανικός συλλογισμός, έλλειψη που καλύπτει την αυθαίρετη δικαστική κρίση.

Δεν αντιλαμβάνομαι όμως τον προβληματισμό του κ.Φλωρίδη για τις ταλαιπωρίες των 11 κατηγορουμένων κατά την ποινική προδικασία, που είναι συνήθεις για όσους εμπλέκονται σε ποινικές διαδικασίες και ιδιαίτερα για όσους έχει διαταχθεί η προσωρινή κράτηση ή εκτίοντας ποινή φυλάκισης αθωώνονται από το Εφετείο. Η κρίση για την ενοχή ή όχι του κατηγορουμένου ανήκει κυριαρχικά στους δικαστές και όχι στον εισαγγελέα.

Συμφωνώ με τον κ. Φλωρίδη, ότι όταν πλήττεται η εμπιστοσύνη των πολιτών κλονίζεται η νομιμοποίηση της δικαιοσύνης. Για αυτό οφείλουν όλοι οι δικαστικοί λειτουργοί να υπηρετούν το κράτος δικαίου απαρέγκλιτα χωρίς εκπτώσεις και υποχωρήσεις. Για αυτό απαιτείται διαφάνεια στις διαδικασίες, αιτιολογία στις αποφάσεις (ιδίως στις αθωωτικές), έλεγχος από αρμόδια όργανα (υπάρχει έλλειμμα), πραγματική λογοδοσία (πώς;). Κανείς σε κανένα βαθμό της Δικαιοσύνης δεν πρέπει να μείνει ανέλεγκτος. Όλοι πρέπει να λογοδοτούν.

* Ο Λέανδρος Τ. Ρακιντζής είναι Αρεοπαγίτης ε.τ.