Την εντυπωσιακότερη έκλειψη Ηλίου εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες, παρακολούθησαν την Πέμπτη οι περισσότεροι Ευρωπαίοι. Πιστεύεται ότι εκατομμύρια άνθρωποι έγιναν μάρτυρες ενός γεγονότος που συμβαίνει μια φορά σε μια γενιά.
Μεγάλα πλήθη αντέδρασαν με ζητωκραυγές, με το φυσικό φαινόμενο να υπενθυμίζει σε όλους μας τα θαύματα του σύμπαντος.
Η πορεία της ολικής έκλειψης ξεκίνησε από το βόρειο άκρο της Σιβηρίας στη Ρωσία, μακριά από πλήθη και τηλεσκόπια.
Όμως σύντομα άρχισε να διαγράφει μια καμπύλη τροχιά γύρω από τον Αρκτικό Ωκεανό, φτάνοντας στην Ισλανδία νωρίς το νωρίς το απόγευμα, πριν κινηθεί νότια για να χαρίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο μέρος της ομορφιάς της.
Η μερική έκλειψη ξεκίνησε γύρω στις 18:00 ώρα Βρετανίας (BST) στη βόρεια Σκωτία και λίγο πριν τις 18:20 στη νότια ακτή της Αγγλίας (20:20 ώρα Ελλάδας).
Η ολική έκλειψη διήρκεσε λιγότερο από δύο λεπτά — αλλά για πολλούς θα παραμείνει αλησμόνητη.
Η Ελλάδα
Η έκλειψη πάντως ήταν ορατή μόνο σε βορειοδυτικά τμήματα της χώρας μας, λίγο πριν από τη δύση. Η Κέρκυρα αναμενόταν να έχει το καλύτερο σημείο παρατήρησης, με κάλυψη μόλις περίπου 2,3% του ηλιακού δίσκου.
«Κοσμολογική σύμπτωση»
Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περνά ανάμεσα στον Ήλιο και τη Γη, εμποδίζοντας μέρος ή το σύνολο του φωτός του Ήλιου και ρίχνοντας τη σκιά της στον πλανήτη μας.
Μια ολική ηλιακή έκλειψη συμβαίνει κάπου στη Γη περίπου κάθε 18 μήνες. Ωστόσο, είναι πολύ πιο σπάνιες για οποιαδήποτε συγκεκριμένη περιοχή, καθώς συμβαίνουν μόνο μία φορά κάθε 400 χρόνια περίπου.
Το γεγονός ότι μπορούμε να βιώσουμε μια ολική έκλειψη είναι μια απίστευτη κοσμολογική σύμπτωση σχολιάζει το BBC.
Ο Ήλιος απέχει 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη — 400 φορές μακρύτερα από τη Σελήνη.
Αλλά επειδή η διάμετρος της Σελήνης είναι 400 φορές μικρότερη από αυτή του Ηλίου, φαίνονται να έχουν ακριβώς το ίδιο μέγεθος στον ουρανό μας.
Αν η Σελήνη ήταν ελάχιστα μικρότερη ή η τροχιά της λίγο πιο μακριά από τη Γη, δεν θα βλέπαμε ποτέ ολική έκλειψη.
Οι εκλείψεις στην αρχαιότητα
Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά ηλιακής έκλειψης έρχεται από την Κίνα το 2136 ή 2159 π.Χ. Οι υπηρέτες Χο και Χι αποκεφαλίστηκαν από τον αυτοκράτορα γιατί δεν κατάφεραν να προβλέψουν την έκλειψη. Στην Κίνα πίστευαν στο παρελθόν ότι ένας δράκος καταπίνει τον ήλιο.
Η έκλειψη του 1178 π.Χ. και συγκεκριμένα της 16ης Απριλίου αναφέρεται στην Οδύσσεια, με μοναδική περιγραφή του Ομήρου. Ο μάντης Θεόκλυμενος, βλέποντας το προμήνυμα της σφαγής των Μνηστήρων, βλέπει ένα σκοτάδι να απλώνεται και λέει:
«ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε, κακὴ δ’ ἐπιδέδρομεν ἀχλύς.»
«... και ο ήλιος χάθηκε μέσα στον ουρανό και μία ανίερη ομίχλη κάλυψε τα πάντα».
Αναφορά του Αρχίλοχου για την ολική έκλειψη ηλίου της 6ης Απριλίου 648 π.Χ.:
«Ο Δίας, ο πατέρας των Ολύμπιων Θεών, μετέτρεψε τη μέρα σε νύκτα κρύβοντας το φως του απαστράπτοντος ηλίου, και βαθύς φόβος κυρίευσε τους ανθρώπους».
Το 585 π.Χ. έχουμε την πρώτη πιθανή πρόβλεψη ηλιακής έκλειψης από τον Θαλή το Μιλήσιο, όπως την καταγράφει ο Ηρόδοτος. Η έκλειψη έγινε η αφορμή για την παύση των εχθροπραξιών ανάμεσα στους Μήδειους και τους Λήδειους.
Αναρίθμητες είναι οι αναφορές των ηλιακών εκλείψεων από Έλληνες, Κινέζους, Ρωμαίους και άλλους λαούς της αρχαιότητας. Στην αρχαιότητα μια έκλειψη θεωρούνταν κακός οιωνός. Στις μέρες μας θεωρείται η αφρόκρεμα των ουράνιων φαινομένων· ορισμένοι άνθρωποι ταξιδεύουν στα άκρα του κόσμου για να ζήσουν την εμπειρία της ολικότητας έστω και για λίγα λεπτά.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
