Κάντε έναν υπολογισμό με βάση το βάρος σας και διαιρέστε τον με το ύψος σας.
Εδώ και χρόνια γνωρίζουμε ότι αυτός ο αριθμός γνωστός ως Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), δεν είναι και τόσο αποτελεσματικός στον σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκε: να προσδιορίζει αν ένας ασθενής είναι λιποβαρής, έχει «υγιές» βάρος, είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος.
Τώρα, ένας νέος ορισμός της παχυσαρκίας φαίνεται να προσφέρει αρκετά καλύτερα αποτελέσματα στη διάγνωσή της, σύμφωνα με τη NewYorkPost.
Μια μεγάλη νέα μελέτη, δείχνει ότι ο ΔΜΣ δεν εντοπίζει την παχυσαρκία σε έως και έναν στους 12 ανθρώπους.
Επιπλέον, το ένα τρίτο των περιπτώσεων παχυσαρκίας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «κλινική παχυσαρκία» — μια νέα κατηγορία στο πλαίσιο του νέου συστήματος, η οποία δεν μπορούσε να διακριθεί με βάση τον ΔΜΣ. Η κλινική παχυσαρκία είναι «μια ενεργή νόσος που πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια», δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης, Φραντσέσκο Ρουμπίνο.
Αν και ο ΔΜΣ, χρησιμοποιείται εδώ και πολύ καιρό για να προσδιορίζεται αν ένας ασθενής έχει υγιές βάρος, οι ειδικοί επισημαίνουν εδώ και δεκαετίες τις αδυναμίες του, τονίζοντας ότι δεν αποτυπώνει ολόκληρη την εικόνα. Για παράδειγμα, ο ΔΜΣ δεν δείχνει πόσο από το σωματικό βάρος αντιστοιχεί σε λίπος ούτε πώς και σε ποια σημεία του σώματος κατανέμεται αυτό.
«Οι δείκτες παχυσαρκίας που βασίζονται στον ΔΜΣ μπορεί τόσο να υποεκτιμούν όσο και να υπερεκτιμούν» την ποσότητα λίπους που αποθηκεύεται στο σώμα, ανέφερε πέρυσι η επιτροπή που πρότεινε έναν νέο ορισμό της παχυσαρκίας.
Παρά τα προβλήματα αυτά, ο ΔΜΣ εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για ένα ευρύ φάσμα σκοπών: από τον προληπτικό έλεγχο για παθήσεις όπως οι καρδιοπάθειες έως τη λήψη αποφάσεων σχετικά με το αν κάποιος μπορεί να λάβει ορισμένα φάρμακα, αλλά και τον καθορισμό της δοσολογίας τους.
Η επιτροπή, η οποία αποτελείται από 56 ειδικούς στον τομέα της ιατρικής από όλο τον κόσμο, πρότεινε έναν νέο τρόπο διάγνωσης της παχυσαρκίας: πρώτα να επιβεβαιώνεται η ύπαρξη υπερβολικού λίπους στο σώμα και στη συνέχεια να διαπιστώνεται αν αυτό προκαλεί την παχυσαρκία.
Εφόσον διαπιστωθεί υπερβολική συσσώρευση λίπους, οι γιατροί θα πρέπει να καθορίζουν αν πρόκειται για κλινική ή προκλινική παχυσαρκία — δύο νέες κατηγορίες που μέχρι σήμερα δεν διακρίνονταν μεταξύ τους.
Η κλινική παχυσαρκία είναι σοβαρότερη και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση. Η διάγνωσή της βασίζεται σε εμφανείς ενδείξεις μειωμένης λειτουργίας οργάνων και περιορισμένης ικανότητας εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων.
Ωστόσο, και η προκλινική παχυσαρκία αποτελεί σοβαρή κατάσταση, κυρίως επειδή τα άτομα που την εμφανίζουν διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν διάφορες ασθένειες, χωρίς όμως να έχουν ήδη εκδηλώσει ενεργό νόσο.
Τι έδειξε η μελέτη
Μια μεγάλης κλίμακας μελέτη συνέκρινε την ακρίβεια με την οποία ο ΔΜΣ και το νέο σύστημα αξιολογούν το σωματικό βάρος 844.108 ενηλίκων στην Κίνα, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την Ισπανία.
Οι ερευνητές πρόσθεσαν μετρήσεις της περιμέτρου της μέσης στον τυπικό υπολογισμό του ΔΜΣ και διαπίστωσαν ότι η αποκλειστική χρήση του ΔΜΣ οδηγούσε σε λανθασμένη διάγνωση.
Συγκεκριμένα, δεν εντόπισε ποσοστά σωματικού λίπους που αντιστοιχούσαν σε παχυσαρκία στο 8,6% των συμμετεχόντων — περίπου έναν στους 12. Παράλληλα, χαρακτήρισε λανθασμένα ως παχύσαρκους έως και το 3,1% των ανθρώπων.
Επιπλέον, ο ΔΜΣ δεν μπορούσε ποτέ να προσδιορίσει αν τα άτομα με παχυσαρκία είχαν κλινική ή προκλινική μορφή της νόσου.
Η νέα μελέτη διαπίστωσε ότι η κλινική παχυσαρκία αντιστοιχούσε στο 23% έως 31% του συνόλου των περιπτώσεων παχυσαρκίας. Πρόκειται για ενεργή νόσο, η οποία απαιτεί θεραπευτική αντιμετώπιση των επιπτώσεων της παχυσαρκίας στους πνεύμονες, την καρδιά, τις αρθρώσεις, τα οστά, τα νεφρά ή άλλα όργανα του οργανισμού.
Σημαντικό είναι ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν πως τα άτομα με προκλινική παχυσαρκία δεν αντιμετώπιζαν πολύ υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από αυτούς που δεν πάσχουν καθόλου από παχυσαρκία. Μάλιστα, η συντριπτική πλειονότητά τους, ποσοστό 77% έως 91%, δεν εμφάνισε εξέλιξη της κατάστασής της σε κλινική παχυσαρκία μέσα σε διάστημα 10 ετών.
Τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν ότι η διάκριση μεταξύ των δύο κατηγοριών είναι απαραίτητη, καθώς απαιτούν εντελώς διαφορετική ιατρική αντιμετώπιση.
«Ο νέος ορισμός καθιστά δυνατή την εξατομικευμένη και αναλογική φροντίδα, ενώ ένας ενιαίος ορισμός που βασίζεται στον ΔΜΣ την εμποδίζει», δήλωσε ο Ρουμπίνο. «Οι άνθρωποι με παχυσαρκία, όπως όλοι οι υπόλοιποι, αξίζουν φροντίδα προσαρμοσμένη στις ανάγκες τους: ούτε λιγότερη ούτε περισσότερη» συμπληρώνει.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.