Την ιδιαίτερα σύνθετη επιχείρηση πίσω από τη δημιουργία του θαλάσσιου σκηνικού της κινηματογραφικής «Οδύσσειας» του Κρίστοφερ Νόλαν περιέγραψε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ ο πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού Δημήτρης Κοκκίνης, προσκεκλημένος της Σπυριδούλας Σπανέα στην εκπομπή «Στιγμιότυπα» του Βασίλη Κουφόπουλου.
Ο κ. Κοκκίνης, ο οποίος είχε αναλάβει τον συντονισμό της απαραίτητης υποδομής και των μετακινήσεων των πλοίων για τα γυρίσματα, αποκάλυψε πτυχές μιας παραγωγής που, όπως εξήγησε, πραγματοποιήθηκε υπό αυστηρό καθεστώς εμπιστευτικότητας.
«Υπάρχει συμφωνία εμπιστευτικότητας, και είναι πολύ αυστηρή γενικότερα. Δεν ξέραμε τίποτα, και για πολύ καιρό, και ξέραμε μόνο αυτά που χρειαζόταν να ξέρουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι κάθε τμήμα της παραγωγής γνώριζε μόνο όσα ήταν απαραίτητα για τη δική του αποστολή.
Η αναζήτηση των ιστορικών ελληνικών πλοίων
Όπως περιέγραψε, αρχικά το ζητούμενο ήταν να εντοπιστούν ιστορικά ελληνικά σκάφη που θα μπορούσαν να αποδώσουν την εποχή της ταινίας.
Ωστόσο, η αναζήτηση αυτή ανέδειξε και ένα ευρύτερο ζήτημα για την Ελλάδα και τη διατήρηση της ναυτικής της κληρονομιάς.
«Στην Ελλάδα, η εμπειρική αρχαιολογία έχει σταματήσει από τη δεκαετία του '90», είπε, αναφερόμενος στην κατασκευή της Τριήρους, αλλά και της Κυρήνειας, το αντίγραφο της οποίας εξακολουθεί να υπάρχει στην Κύπρο.
Αναφέρθηκε επίσης στο «Αργώ», το οποίο βρίσκεται στον Βόλο, αλλά σήμερα δεν πλέει, καθώς και στην απειλή που αντιμετωπίζουν πολλά παραδοσιακά καΐκια.
«Τον ναυτικό μας πλούτο, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και να αξιοποιηθεί και να προβληθεί μέσω κάποιων οπτικοακουστικών παραγωγών, δεν έχουμε τον στόλο να τον στηρίξουμε για να μπορέσουμε να τον αναδείξουμε», σημείωσε.
Η Τριήρης εξετάστηκε ως πιθανή επιλογή, ωστόσο υπήρχαν σημαντικές δυσκολίες. Το σκάφος επρόκειτο να μπει σε προγραμματισμένο δεξαμενισμό με το Πολεμικό Ναυτικό και η μετακίνησή του στο εξωτερικό θα ήταν ιδιαίτερα απαιτητική. Όπως εξήγησε, στο παρελθόν είχε μετακινηθεί στο Λονδίνο με τη συνδρομή του Ναυτικού Μουσείου Αιγαίου, αλλά επρόκειτο για ένα μεγάλο εγχείρημα.
Παράλληλα, δεν υπήρχαν άλλα ομοιογενή σκάφη που να μπορούσαν να πλαισιώσουν την Τριήρη. Έτσι, τελικά αποφασίστηκε η αναζήτηση σκαφών από το εξωτερικό.
Η κριτική για τα πλοία που θυμίζουν Βίκινγκς
Ο Δημήτρης Κοκκίνης σχολίασε και την κριτική που έχει ασκηθεί για την αισθητική των πλοίων της ταινίας, με ορισμένους να υποστηρίζουν ότι παραπέμπουν περισσότερο σε πλοία των Βίκινγκς.
«Μιλάμε για μια καλλιτεχνική ματιά. Δεν είναι ούτε πιστή αποτύπωση ενός έργου, ούτε είναι ντοκιμαντέρ», τόνισε.
Όπως εξήγησε, ο σκηνοθέτης έχει τη δική του προσέγγιση στην «Οδύσσεια», ένα έργο με διαχρονικό και πανανθρώπινο μήνυμα.
«Ο καθένας μας είναι Οδυσσέας. Άρα, το πώς θα το μεταφράσει ο καθένας και στην κάθε εποχή και κάθε στιγμή που ζει, νομίζω ότι είναι και προσωπικό», είπε, εκτιμώντας ότι «το αποτέλεσμα βγήκε πολύ θετικό».
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η επιχείρηση μεταφοράς των πλοίων στην Ελλάδα.
«Όταν έχεις να μεταφέρεις μεγάλους όγκους, όπως πλωτά, η διαθαλάσσια μεταφορά είναι μονόδρομος», εξήγησε ο κ. Κοκκίνης.
Για το μεγάλο ιστιοφόρο Draken, το οποίο βρισκόταν στο Κόπερβικ της Νορβηγίας, ναυλώθηκε πλοίο για τη μεταφορά του στην Ελλάδα. Αρχικά είχε σχεδιαστεί να ξεφορτώσει στο Λαύριο, στη συνέχεια όμως το δρομολόγιο άλλαξε προς Κέρκυρα και τελικά προς Κατάκολο, προκειμένου να βρεθεί πιο κοντά στην περιοχή των γυρισμάτων και να οργανωθεί αποτελεσματικότερα η ομάδα που θα αναλάμβανε την επιχείρηση.
Το Κατάκολο, ωστόσο, είναι ένα λιμάνι που εξυπηρετεί κυρίως κρουαζιερόπλοια. Έτσι χρειάστηκε συνεννόηση με το Λιμεναρχείο, προσαρμογή των δρομολογίων και ειδικός σχεδιασμός προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκφόρτωση.
Η επιχείρηση από το Μαρόκο και η «ναυτική βάση» στην Πύλο
Ακόμη πιο σύνθετη ήταν η μεταφορά των πλωτών σκηνικών που χρησιμοποιήθηκαν στα γυρίσματα του Μαρόκου.
Τα σκάφη έπρεπε να μεταφερθούν από την περιοχή όπου είχε στηθεί η υποτιθέμενη Τροία, να φορτωθούν σε φορτηγά και να μεταφερθούν στην Καζαμπλάνκα. Εκεί έπρεπε να ολοκληρωθούν οι τελωνειακές διαδικασίες, ακόμη και μέσα στο Σαββατοκύριακο, ώστε να μην χαθεί χρόνος.
Στη συνέχεια φορτώθηκαν στο πλοίο και ξεκίνησε το ταξίδι προς την Ελλάδα, με τον σχεδιασμό να λαμβάνει υπόψη ακόμη και τις καιρικές συνθήκες.
«Είχαμε και κακοκαιρία και είχε μια καθυστέρηση», ανέφερε ο κ. Κοκκίνης, εξηγώντας ότι τελικά επιλέχθηκε η Πύλος για την εκφόρτωση, καθώς η μεταφορά των σκαφών μέσω του οδικού δικτύου από την Καλαμάτα δεν θα ήταν εφικτή.
«Και έτσι πρέπει να στηθεί, ουσιαστικά, μια ναυτική βάση στην Πύλο», είπε χαρακτηριστικά.
Η επιλογή του σημείου έπρεπε να γίνει με βάση και τις διαστάσεις και το βύθισμα των σκαφών, ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις διαθέσιμες υποδομές.
Ο ίδιος περιέγραψε τον δικό του ρόλο στην παραγωγή ως έναν ρόλο που απαιτούσε κυρίως συντονισμό «πίσω από την κάμερα».
«Η δικιά μου δουλειά ήταν να ετοιμάσω όλη την υποδομή για να μπορέσουν να γίνουν τα γυρίσματα. Εγώ έκανα τον συντονισμό από πίσω, στο background, για να μπορέσουν αυτά να κινηθούν και να κάνουν δουλειά», ανέφερε.
Στις αρμοδιότητές του περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, οι απαραίτητες άδειες από τα λιμεναρχεία και συνολικά η οργάνωση της ναυτικής υποδομής που απαιτούσε η παραγωγή.
«Τρομερή η τεχνογνωσία που έρχεται στην Ελλάδα»
Ο Δημήτρης Κοκκίνης στάθηκε ιδιαίτερα στον ανθρώπινο παράγοντα και στην τεχνογνωσία που αποκτούν οι Έλληνες εργαζόμενοι μέσα από μεγάλες διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές.
«Το τρομερό, που θέλω να το αναφέρω, είναι η αξία του ανθρώπινου παράγοντα», τόνισε. «Οι άνθρωποι που δουλεύουν στις παραγωγές έχουν τρομερές ικανότητες να εργάζονται στο πεδίο και να προσαρμόζονται, το οποίο είναι κάτι το οποίο δεν αναδεικνύεται πολύ».
Όπως είπε, πρόκειται για μια σημαντική τεχνογνωσία που έρχεται στην Ελλάδα και δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη.
«Θεωρώ ότι είναι μια τεχνογνωσία που έρχεται στην Ελλάδα, που δεν πρέπει να την αμελήσουμε. Είναι νέα παιδιά που εκπαιδεύονται να δουλεύουν σε πολύ δύσκολες συνθήκες και απαιτητικές, που πρέπει να προσαρμόζονται σε αλλαγές», υπογράμμισε.
Σε ερώτηση για το εάν είχε την ευκαιρία να γνωριστεί με τον Κρίστοφερ Νόλαν, ο κ. Κοκκίνης απάντησε ότι η επαφή ήταν περιορισμένη και διακριτική.
Ωστόσο, όπως εξήγησε, ήταν απαραίτητο να βρίσκεται κοντά στην ομάδα κατά τη διάρκεια των scouting, ώστε να κατανοεί τι ζητούσε η παραγωγή και να προσαρμόζει άμεσα τον σχεδιασμό στις ανάγκες της.
«Έπρεπε να είσαι κοντά για να μπορέσεις να καταλάβεις τι είναι αυτό που μπορεί να ζητάει και να προσαρμοστείς στις ανάγκες, γιατί όλα είναι πολύ γρήγορα», σημείωσε.
Πηγή: skai.grΔιαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.