Σε ένα μήνα, περίπου από σήμερα, οι έλληνες πολίτες καλούνται να εκλέξουν τους δημοτικούς άρχοντες. Τους ανθρώπους που θα διαχειριστούν τη γειτονιά τους και θα επιδιώξουν να την αναμορφώσουν. Στις δημοτικές εκλογές, η ψήφος είναι «χαλαρή». Δεν είναι απαραίτητα πολιτική. Όμως τα συμπεράσματα θα εξαχθούν και για το πολιτικό γίγνεσθαι.
Όπως εκτιμάται η κυβέρνηση θα επιβεβαιώσει την πολιτική της κυριαρχία. Είτε δια των επισήμων υποστηρικτών της ΝΔ είτε δια των λεγόμενων «ανταρτών». Ακόμη και αν κάποιος δεν θέλει να δει τη μεγάλη πολιτική εικόνα, το σίγουρο είναι πως ο πρωθυπουργός θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο και τη δημοφιλία του και την ισχύ του.
Την ίδια στιγμή η αξιωματική αντιπολίτευση μοιάζει να πελαγοδρομεί στα «ήρεμα» νερά της εσωστρέφειας. Αναζητώντας το πρόσωπο εκείνο που θα δύναται να αντιμετωπίσει επί ίσοις όροις τον πρωθυπουργό. Το ερώτημα πλανάται στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Χωρίς, όμως, την ίδια στιγμή, να αναζητείται και η πολιτική ταυτότητα του κόμματος ή τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό.
Προφανώς και ως κόμμα εξουσίας αναζητά το βηματισμό του για να επανέλθει και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ένα «φάντασμα» που έχει σταθεί πάνω από την Κουμουνδούρου επί εποχής Τσίπρα, ακόμη. Κατηγορείτο ο πρώην πρόεδρος πως τόσο επί της θέσεως του, ως πρωθυπουργός όσο και επί της θητείας του ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτευσεως πως δεν είχε ξεκαθαρίσει την ιδεολογική ταυτότητα του κόμματος και πατούσε σε πολλές βάρκες, επιδιώκοντας να κερδίσει το μέγιστο αριθμό των ψήφων.
Σαν να μην πέρασε μια ημέρα και ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε επίπεδο εκλογής προσώπου αφήνοντας την υπόθεση της ταυτότητας του, για την επόμενη ημέρα. Αυτή η ημέρα, όμως, παρήλθε με την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση. Στο προχθεσινό Διαρκές Συνέδριο ακούστηκαν κάποια σκόρπια πράγματα για τον μετά-ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά χωρίς να τίθενται καθαρά τα άλυτα ζητήματα.
Σαφώς και η προσωπικότητα του ηγέτη θα καθορίσει ζητήματα ιδεολογικών αρχών , αλλά η αξιωματική αντιπολίτευση μοιάζει σαν το δάσος που καίγεται και όλοι κοιτούν το δέντρο που μένει μακριά από τη φωτιά.
Υψηλόβαθμο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σε συζήτηση μεταξύ έμπιστων προσώπων θυμήθηκε τη φράση του Γιάννη Δραγασάκη για την ανάγκη της «βίαιας ωρίμανσης του ΣΥΡΙΖΑ». Μόνο που αυτή η φράση ειπώθηκε όταν στην Κύπρο επιβλήθηκαν τα capital controls. Δηλαδή πολλά χρόνια πριν.
Το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα αντιμετωπίσει καλύτερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά με ποιους όρους θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Γιατί χειμωνιάζει και η λογική του ώριμου φρούτου είναι καλοκαιρινή. Και μάλιστα, μοιάζει ως όνειρο θερινής νυχτός…
