Παρουσία Βαρθολομαίου η κοπή της βασιλόπιτας της Φιλόπτωχου Αδερφότητας Ανδρών Θεσσαλονίκης

Πριν από την κοπή της βασιλόπιτας πραγματοποιήθηκε ομιλία του ομότιμου καθηγητή της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αθανάσιου Καΐση

Kοπή της βασιλόπιτας της Φιλόπτωχου Αδερφότητας Ανδρών Θεσσαλονίκης

«Πνευματικό συνοδοιπόρο και σημείο αναφοράς στις δύσκολες αποφάσεις και τις μεγάλες προκλήσεις» αποτέλεσε για τη Φιλόπτωχο Αδερφότητα Ανδρών Θεσσαλονίκης (ΦΑΑΘ) το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθόλη τη διάρκεια των 155 ετών της ιστορικής της διαδρομής, όπως επισήμανε απόψε ο πρόεδρός της, Γιώργος Κωνσταντινίδης, κατά τον χαιρετισμό του στην κοπή της βασιλόπιτας του φορέα, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ο κ.Κωνσταντινίδης χαρακτήρισε την παρουσία του Πατριάρχη ως κορυφαία τιμή και ανεκτίμητη ευλογία, επισημαίνοντας ότι προσδίδει στη σύναξη ξεχωριστό ιστορικό και συμβολικό χαρακτήρα. «Για τη Φιλόπτωχο Αδερφότητα το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας θεσμικός φάρος της Ορθοδοξίας, αλλά και η πνευματική της μητέρα, σταθερή αναφορά και πηγή έμπνευσης και καθοδήγησης» πρόσθεσε.

Ο κ.Κωνσταντινίδης υπενθύμισε ότι η ΦΑΑΘ ιδρύθηκε το 1871, σε εποχή έντονων κοινωνικών, εθνικών και πνευματικών ζυμώσεων, σε μια Θεσσαλονίκη πολυεθνική, πολυθρησκευτική και δυναμικά αναπτυσσόμενη, που βρισκόταν ακόμα υπό οθωμανική κυριαρχία.

«Σε αυτό το περιβάλλον, η Ορθόδοξη Εκκλησία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο διαδραμάτιζαν καθορστικό ρόλο, όχι μόνο στη διατήρηση τη πίστης, αλλά και στη συνοχή, την παιδεία και την κοινωνική μέριμνα. Η Αδερφότητα δημιουργήθηκε ως έκφραση της εκκλησιαστικής συνείδησης, με σαφή προσανατολισμό την φιλανθρωπία, την αλληλεγγύη και την έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον και από τα πρώτα της βήματα κινήθηκε εντός πλαισίου της μητρός Εκκλησίας, τελώντας υπό την ευλογιά και καθοδήγηση του Οικουμενικου Πατριαρχείου και των κατά τόπους εκκλησιαστικών Αρχών» υπογράμμισε.

Στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού, είπε, η ΦΑΑΘ ανέπτυξε πλούσια δράση, αφού ενίσχυσε απόρους, στήριξε ορφανά και χήρες, συνέβαλε στην εκπαίδευση και λειτούργησε ως θεσμός κοινωνικής συνοχής για την ελληνορθόδοξη κονότητα της Θεσσαλονίκης. Διατήρησε παράλληλα, όπως είπε, τη στενή πνευματική αναφορά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, που εκείνη την περίοδο αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο της εκκλησιαστικής και εθνικής ταυτότητας των ορθοδόξων.

Η ΦΑΑΘ ήταν επίσης παρούσα καθόλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ο οποίος χαρακτηρίστηκε από τους βαλκανικούς και παγκόσμιους πολέμους, την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, τη μικρασιατική καταστροφή και την έλευση χιλιάδων προσφύγων: «Σε όλες αυτές τις κρίσιμες στιγμές η Αδερφότητα στάθηκε παρούσα και η σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο παρέμεινε ζωντανή και ουσιαστική» υπογράμμισε και πρόσθεσε πως τα μέλη της Αδερφότητας αναλαμβάνουν την ευθύνη να συνεχίσουν την πορεία της, με ενότητα, ταπεινότητα και πνευματική εγρήγορση έχοντας πάντα σαν πυξίδα τις αρχές της Ορθοδοξίας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Πριν από την κοπή της βασιλόπιτας πραγματοποιήθηκε ομιλία του ομότιμου καθηγητή της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αθανάσιου Καΐση, με τίτλο «Η Τεχνητή Νοημοσύνη. Μια σύγχρονη δυστοπία;», ενώ η εκδήλωση άνοιξε με το απολυτίκιο του Αγίου Βασιλείου «Εις πάσαν την γην», το οποίο έψαλλαν μέλη του Εργαστηρίου Παρασημαντικής, με χοράρχη τον Σωτήρη Δεσπότη, όπως και τον «Πολυχρονισμό εις Οικουμενικόν Πατριάρχην».

Το «παρών» στην εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, έδωσαν μέλη της κυβέρνησης, μητροπολίτες, εκπρόσωποι της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης,της ακαδημαϊκής κοινότητας και φορέων, καθώς και μέλη της ΦΑΑΘ και πολίτες. Ακολούθησε συναυλία με έργα των Μπαχ, Ντεμπισί, Μπετόβεν και Σοπέν._

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
0 0 Bookmark