Πρόκειται για το μοντέλο που εφάρμοσε η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Μάσιμο Νταλέμα το 2000, υποχρεώνοντας με νόμο το κρατικό τότε μονοπώλιο της Enel να διαθέσει το 30% του παραγωγικού της δυναμικού σε ανταγωνιστές.
Ωστόσο, αν αναλογιστεί κανείς ότι το σχέδιο για την πώληση μονάδων της Enel χρειάστηκε δυόμισι χρόνια για να υλοποιηθεί, είναι φανερό ότι οι εκτιμήσεις για υλοποίηση του αντίστοιχου σχεδίου τη ΔΕΗ σε ένα χρόνο (το 2013) είναι μάλλον υπέρμετρα αισιόδοξες. Οι ασφυκτικές προθεσμίες που τίθενται από τις δεσμεύσεις του μνημονίου θα υποχρεώσουν λοιπόν την κυβέρνηση να κάνει χρήση και της γαλλικής συνταγής, που εφαρμόζει από το 2001 η EDF.
H εικονική πώληση θα αφορά σε πώληση ισχύος από ένα μείγμα λιγνιτικών και υδροηλεκτρικών μονάδων της ΔΕΗ, με συμβόλαια εξάμηνης ή και ετήσιας διάρκειας.
Με τον τρόπο αυτό, οι παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας αποκτούν ενέργεια χαμηλού κόστους, την οποία υποχρεωτικά θα τη διαθέτουν στον καταναλωτή και όχι στο σύστημα.
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr