Η Ελλάδα έγινε δέκτης του πρώτου πακέτου διάσωσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το Μάιο του 2010. Εάν η Ελλάδα είχε κηρύξει πτώχευση τότε, ενόσω οι ευρωπαϊκές τράπεζες φύλασσαν στα χαρτοφυλάκιά τους ελληνικά ομόλογα αξίας 68 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι τελευταίες θα είχαν υποστεί απώλειες 51 δις., με την υπόθεση μάλιστα ότι θα τους επιστρεφόταν το 25% της επένδυσής τους.
Σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), κατά τους 15 μήνες που ακολούθησαν την πρώτη διάσωση της χώρας μας, οι τράπεζες συρρίκνωσαν την έκθεσή τους σε ελληνικό δημόσιο χρέος κατά περίπου 55%, σε 31 δισεκατομμύρια. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της JPMorgan, η ΕΚΤ αγόρασε ελληνικά χρεόγραφα αξίας 66 δισεκατομμυρίων ευρώ από χρηματοοικονομικούς φορείς.
Στην πράξη επομένως, ο ευρωπαϊκός δημόσιος τομέας χρηματοδότησε την Ελλάδα προκειμένου να αποπληρώσει τα λήγοντα ομόλογα του τότε υπερεκτεθημένου και ευάλωτου ιδιωτικού. Ακόλουθα, η ζημία που υπέστη ο ιδιωτικός τομέας λόγω του πρόσφατου «κουρέματος» των ομολόγων (PSI) είναι κατά 45% μικρότερη συγκριτικά με αυτή που θα ήταν εάν είχε κηρυχθεί πτώχευση το Μάιο του 2010.
Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η απώλεια που αποσόβησαν άλλοι ιδιώτες επενδυτές, όπως ασφαλιστικές εταιρίες και διαχειριστές κεφαλαίων, που γλίτωσαν περίπου 125 δις. ευρώ.
Εκ πρώτης όψεως, το PS I απομείωσε το ομολογιακό χρέος της Ελλάδας κατά 137 δισεκατομμύρια ευρώ. Η πραγματική μείωση όμως ανέρχεται σε μόλις 59 δις. καθώς η χώρα μας δανείζεται δυσθεώρητα ποσά από το δημόσιο τομέα της ΕΕ προκειμένου να καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της και να ανακεφαλαιοποιήσει τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία. Το νέο πακέτο των 130 δισεκατομμυρίων θα αυξήσει την ευρωπαϊκή κρατική επένδυση στην Ελλάδα, της οποίας το χρέος εκτιμάται ότι θα αναλογεί στο 165% του ΑΕΠ το 2013.
Όταν όλες οι δόσεις των δανείων του ΔΝΤ και της ΕΕ προς την Ελλάδα θα έχουν εκταμιευτεί, το 66 με 75% του ελληνικού χρέους θα βρίσκεται στα χέρια του δημόσιου τομέα, δηλαδή του φορολογούμενου πολίτη. Αυτό αποτελεί μία εντυπωσιακή μετατόπιση ευθύνης, δεδομένου ότι πριν το πρώτο πακέτο διάσωσης, το Μάιο του 2010, σχεδόν το σύνολο του χρέους ήταν στα χαρτοφυλάκια ιδιωτών επενδυτών.
Το ερώτημα που εγείρει το Bloomberg είναι το κατά πόσον η Ελλάδα ήταν όντως η «ιδιαίτερη περίπτωση» στους κόλπους της ευρωπαϊκής οικογένειας, ή απλούστατα η πρώτη χώρα όπου δοκιμάστηκε αυτό το σχέδιο καθυστέρησης προς όφελος των ιδιωτών πιστωτών. Άλλωστε, Ιρλανδία και Πορτογαλία... έπονται.
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr