Η Συμφωνία εφαρμόζει σε ευρωπαϊκό επίπεδο τη Σύμβαση του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ΔΟΕ) σχετικά με την εργασία στον αλιευτικό κλάδο.
Το συνέδριο έδωσε τη δυνατότητα στο Javier Garat, πρόεδρο του Europêche και Giampaolo Buonfiglio, πρόεδρο της ομάδας αλιέων της Γενικής Συνομοσπονδίας Αγροτικών Συνεταιρισμών της ΕΕ (από την πλευρά των εργοδοτών) και στον Eduardo Chagas, Γ.Γ. της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Μεταφορές (από την πλευρά των εργαζομένων) να θέσουν τις βάσεις ενός πλαισίου μίνιμουμ προδιαγραφών σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται τα πληρώματα των αλιευτικών σκαφών. Συγκεκριμένα η Συμφωνία αφορά διαμονή και σίτιση, επαγγελματική ασφάλεια και προστασία της υγείας, καθώς και την ιατρική περίθαλψη και κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων.
«Η συμφωνία αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα για τη νομική δέσμευση των κρατών-μελών της ΕΕ, ώστε να βελτιωθεί το εργασιακό περιβάλλον σε όλα τα αλιευτικά σκάφη και για όλα τα πληρώματα, συμπεριλαμβανομένων των πολυεθνικών», τόνισε η ελληνίδα Επίτροπος Αλιείας και Θαλασσίων Υποθέσεων στην ΕΕ Μαρία Δαμανάκη.
Απώτερος στόχος των κοινωνικών εταίρων είναι να πάρει η Συμφωνία τη μορφή Οδηγίας, προκειμένου ό, τι προβλέπεται σε αυτή να είναι νομικά δεσμευτικό για τα κράτη-μέλη, με αποτέλεσμα και την ταχύτερη επικύρωση της Σύμβασης του ΔΟΕ.
Η Ελληνίδα Επίτροπος πρόσθεσε ότι η Συμφωνία «καλεί τις Αρχές να συντονίσουν τη δράση τους και να επιβλέπουν την συμμόρφωση των κρατών με τους κανόνες», ενώ έκλεισε λέγοντας πως «όλα αυτά συντείνουν ώστε να καταστεί η αλιεία ασφαλέστερη και πιο ελκυστική ως επάγγελμα, κάτι στο οποίο αποσκοπεί και η προωθούμενη από την Επιτροπή μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής».
Η εξέλιξη αυτή σε ευρωπαϊκό επίπεδο συνάδει με το γενικότερο ενδιαφέρον για τα εργασιακά ζητήματα παγκοσμίως. Ο ΔΟΕ και το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το Περιβάλλον σε μια πρόσφατη μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στις 31 Μαΐου επισημαίνουν ότι η αξιοπρεπής εργασία και η κοινωνική ενσωμάτωση πρέπει να αποτελούν δομικά συστατικά οποιασδήποτε αναπτυξιακής στρατηγικής, ώστε αυτή να είναι και βιώσιμη.
Σε αυτή την κατεύθυνση η πράσινη οικονομία προκρίνει την τόνωση της εργασίας, η οποία, συνεπικουρούμενη από ένα προοδευτικό μίγμα κοινωνικών πολιτικών, μπορεί να διασφαλίσει αύξηση αλλά και δικαιότερη κατανομή του πλούτου.
Συνεπώς η πράσινη οικονομία, επίσης θεματικός πυλώνας της Διάσκεψης του Ρίο (Rio+20), θέτει μεν την εργασία στην υπηρεσία του φυσικού περιβάλλοντος, δίνοντας έμφαση στη δημιουργία θέσεων εργασίας για τη διατήρηση ή/και αποκατάστασή του, μεριμνά όμως ταυτόχρονα για τους κλάδους εκείνους, όπως η αλιεία, όπου η ανάγκη μετάβασης σε ένα πιο βιώσιμο μοντέλο τίθεται επιτακτικά, ως συνέπεια χρόνιων στρεβλών πολιτικών – η υπεραλίευση, ο πολύ μεγάλος αριθμός αλιευτικών σκαφών σε σχέση με τα αποθέματα των ψαριών και η μονοδιάσταστη ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών έχουν οδηγήσει την αλιεία σε φθίνουσα πορεία.
Συμπερασματικά η νέα Συμφωνία που υπεγράφη στο Gothenburg στα τέλη Μαΐου εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ανάδειξης της εργασίας σε κινητήριο μοχλό της πράσινης οικονομίας. Προάγει τα εργασιακά δικαιώματα των αλιέων, προσφέροντάς τους ένα σημαντικό δίχτυ προστασίας, προκειμένου έτσι να ενισχυθεί η προσπάθεια ολοκληρωμένης αναμόρφωσης του αλιευτικού κλάδου.
Ιστορικό
Η μεταρρύθμιση της ισχύουσας Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής έχει ως στόχο την πάταξη της υπεραλίευσης και την επαναφορά των αλιευμάτων σε βιώσιμα επίπεδα, την αναζωογόνηση του αλιευτικού κλάδου, στην εξάλειψη της εξάρτησης από τις επιδοτήσεις και τη δημιουργία νέων ευκαιριών απασχόλησης και ανάπτυξης στις παράκτιες περιοχές.
Προωθεί επίσης την υπευθυνότητα του κλάδου όσον αφορά τη χρηστή διαχείριση του θαλάσσιου πλούτου.
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr