Το νεοκλασικό μέγαρο όπου εδρεύει το Ανώτατο Δικαστήριο βρίσκεται στη γωνία των οδών Πανεπιστημίου και Πεσμαζόγλου, και οικοδομήθηκε την περίοδο 1846-1852, για λογαριασμό της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας.
Αρχικά ζητήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων να παραχωρήσει ένα οικόπεδο όπως είχε υποσχεθεί. Δυστυχώς όμως δεν διέθετε κατάλληλο. Αλλά το 1842, μετά από μεσολάβηση τής βασίλισσας Αμαλίας, αγοράστηκε από τη Μονή Ζωοδόχου Πηγής που βρίσκεται στο Γαύριο τής Άνδρου, προς 2 δραχμές τον πήχη, ένα οικόπεδο 8.620 τετραγωνικών πήχεων στη γωνία των οδών Πανεπιστημίου (τότε ονομαζόταν Μεγάλο Βουλεβάρτο) και Πεσμαζόγλου (τότε ονομαζόταν Μενάνδρου) «?ντικρύ το? κτηρίου τ?ς Βασιλικ?ς Τυπογραφίας». Κατόπιν μεσολαβήσεως του Όθωνα «? συγκατάθεσις τ?ς ?γορ?ς» έγινε «κατά τήν α?τησιν τ?ς ?ταιρείας». Αργότερα η Ιερά Μονή προσέφερε δωρεάν στη Φ.Ε. το υπόλοιπο τμήμα τού οικοπέδου που τής ανήκε.
Βεβαίως, η θέση όπου θα κτιζόταν το νέο σχολείο βρισκόταν, την εποχή εκείνη, «εκτός τού κέντρου», όπως φαίνεται και από τα λόγια κάποιου μέλους τού Δημοτικού Συμβουλίου: «Μας εζήτησαν να τους βοηθήσουμε για να κάνουν ένα σχολείο, για να μάθουν τα κορίτσια μας γράμματα και αυτοί οι ευλογημένοι πήγαν να το κτίσουν στην εξορία τού Αδάμ». Ο χρόνος όμως απέδειξε ότι η επιλογή τής Εταιρείας ήταν η σωστή.
Τα σχέδια που είχε αρχικά εκπονήσει ο Σταμάτης Κλεάνθης, βάσει των οποίων η κύρια όψη τού σχολείου «?στρέφετο πρός μεσημβρίαν ? δέ ?πισθεν πρός ?ρκτον» δεν ενεκρίθησαν από το Διοικητικό Συμβούλιο.
Για τις αλλαγές στο σχεδιασμό του κτιρίου, επιστρατεύτηκε ο αρχιτέκτονας Λύσανδρος Καυταντζόγλου, ο οποίος προέβη σε καθοριστικές αλλαγές, και αυτό προκάλεσε διαμάχη μεταξύ των δύο αρχιτεκτόνων, η οποία κατέληξε στην κυκλοφορία λιβέλων και από τις δύο πλευρές.
Η κεντρική του πόρτα είναι διακοσμημένη με χαρακτηριστικούς δωρικούς ημικίονες, πάνω από τους οποίους υπάρχει αέτωμα διακοσμημένο με την κεφαλή της θεάς Αθηνάς. Η προτομή της θεάς Αθηνάς είναι έργο του Λεωνίδα Δρόση και φαίνεται ότι έγινε την περίοδο 1867-1870.
Στη θεμελίωση τού κτιρίου ήταν παρούσα η βασίλισσα Αμαλία, η οποία ήταν επίτιμη Πρόεδρος τής Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, πολλοί επιφανείς σύμβουλοι, όπως ο Δ. Μαυροκορδάτος, ο Ι. Κωλέττης, ο Δ. Ζαΐμης αλλά και πολλοί από τους δοξασμένους στρατηγούς τού 1821.
Σημειώνεται ότι την εποχή εκείνη η πραγματοποίηση μίας τόσο μεγάλης οικοδομής ήταν κάτι δύσκολο και πολυδάπανο. Όπως λέει και ο Στ. Γαλάτης «?παντα τά ?λικά πλήν τ?ν λίθων καί τ?ς ?σβέστου ?πρεπε νά ε?σαχθ?σι ?κ το? ?ξωτερικο?. Το Δ.Σ. παρήγγειλε τήν ξυλικήν, ?ξίας 15.000 δρχ., ε?ς τό Γαλάζιον τ?ς Ρουμανίας». Τελικά την ξυλεία προσέφεραν οι ?λληνες τής Ρουμανίας και μάλιστα την απέστειλαν δύο φορές, γιατί το πλοίο που έκανε τη μεταφορά , την πρώτη φορά βυθίστηκε. Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός για την οικοδόμηση του Παρθεναγωγείου, ώστε ακόμα και λίθους από την Ακρόπολη μετέφερε ο στρατός για να ολοκληρωθεί η οικοδομή. Οι λίθοι αυτοί επεστράφησαν στο μνημείο κατά την επισκευή του από τη ΔΕΠΟΣ.
Με δωρεά του, ο ομογενής Απόστολος Αρσάκης (φωτογραφία) συνέβαλε καθοριστικά στην αποπεράτωση του μεγάρου, ενώ διέθεσε και μεγάλα ποσά για τη συντήρησή του. Το 1850 το Διοικητικό Συμβούλιο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας τον ανακήρυξε μεγάλο ευεργέτη για να τον τιμήσει, και ονόμασε τα ιδρύματά της Αρσάκεια.
Ο Γάλλος ακαδημαϊκός και ελληνιστής Barthelemy de Saint Hilaire έγραψε το 1873 για το μέγαρο: «Μακαρίζω τήν ?λλάδα καί τόν πολιτισμόν διά τό Κατάστημά της, ο? παρόμοιον δέν ?πάρχει ε?ς τά μέρη τ?ς Ε?ρώπης τά ?πο?α ?πεσκέφθην.» Στην πρόσοψή του χτίστηκαν το 1936 εμπορικά καταστήματα τα οποία κατεδαφίστηκαν το 1984 στο πλαίσιο της αποκατάστασής του.
Ιnfo: arsakeio.gr - wikipedia
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
