Της Μαρίνας Χαραλάμπους
Η Κατρίνα Τσάνταλη, ιδρύτρια της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας «A Little Shelter», η οποία δραστηριοποιείται ενεργά από το 2020 στην περίθαλψη, προστασία και φιλοξενία αδέσποτων ζώων μιλά στο skai.gr με αφορμή την Ημέρα Αδέσποτων Ζώων και στέλνει το μήνυμα πως «πάντα μπορούμε να κάνουμε κάτι, έστω και μικρό», για τους τετράποδους φίλους μας.
Θυμάσαι εκείνη τη στιγμή ή το συγκεκριμένο ζώο που σε έκανε να πεις “πρέπει να κάνω κάτι παραπάνω” και οδήγησε στη δημιουργία του A Little Shelter;
Δεν ήταν μία μόνο στιγμή, ήταν πολλές μικρές στιγμές που έγιναν βάρος μέσα μου. Θυμάμαι όμως πολύ έντονα ένα σκυλί που είχα αναλάβει από την Κρήτη. Τη Μανού. Παιδιά την είχαν βάλει σε ξυλόφουρνο μαζί με τα κουτάβια της. Ήρθε σε εμένα κατακαμένη. Χρειάστηκε σχεδόν ένας χρόνος έντονης κτηνιατρικής φροντίδας μέχρι να σταθεί ξανά στα πόδια της, και τελικά υιοθετήθηκε από ένα φανταστικό ζευγάρι. Το "A Little Shelter" γεννήθηκε από αυτή την ανάγκη, να αναλαμβάνουμε ευθύνη, να μην προσπερνάμε, να μην συνηθίζουμε τον πόνο, να μην λέμε «δεν μπορώ να κάνω κάτι». Πάντα μπορούμε να κάνουμε κάτι, έστω και μικρό.
Παρά τις προσπάθειες, η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει τεράστιο αριθμό αδέσποτων. Ποιο θεωρείς ότι είναι το μεγαλύτερο “αγκάθι” στη νοοτροπία μας που εμποδίζει τη λύση του προβλήματος;
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη νόμων, είναι η έλλειψη ευθύνης. Ακόμα αντιμετωπίζουμε τα ζώα σαν κάτι κατώτερο, σαν κάτι ασήμαντο, σαν κάτι που μπορούμε να πάρουμε όταν το θέλουμε και να το αφήσουμε όταν κουραστούμε, χωρίς να του δώσουμε την προσοχή και τη φροντίδα που του αξίζει. Μέχρι να καταλάβουμε ότι ένα ζώο είναι δέσμευση ζωής και όχι αντικείμενο, το πρόβλημα θα συνεχίζει να αναπαράγεται. Η αλλαγή πρέπει να γίνει μέσα στο σπίτι, μέσα στην οικογένεια, μέσα στην παιδεία.
Πολλοί ακόμα διστάζουν να υιοθετήσουν ένα αδέσποτο, και ίσως φοβούντε το “άγνωστο” του χαρακτήρα του. Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αγοράσει έναν σκύλο αντί να σώσει έναν από τον δρόμο ή κάποιο καταφύγιο;
Θα του έλεγα να δώσει μια ευκαιρία να γνωρίσει ένα ζώο που περιμένει. Στα καταφύγια γνωρίζουμε τον χαρακτήρα τους, τις ανάγκες τους και τη συμπεριφορά τους. Και κάτι ακόμα: η αγάπη που παίρνεις από ένα ζώο που σώθηκε δεν συγκρίνεται με τίποτα. Δεν είναι μόνο ότι του αλλάζεις τη ζωή, αλλάζει και η δική σου. Ζούμε σε μια χώρα με τεράστιο πρόβλημα αδέσποτων. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην υιοθετεί ο κόσμος. Αν πάλι κάποιος επιμένει να αγοράσει, τουλάχιστον ας το κάνει από νόμιμο εκτροφέα. Γιατί οτιδήποτε άλλο σημαίνει puppy mills, και καλώ τον κόσμο να ψάξει τι πραγματικά σημαίνει αυτό.
Έχεις γράψει παιδικά βιβλία με πολλές ιστορίες για τα ζώα και συναναστρέφεσαι με πολλά παιδιά. Πώς αντιλαμβάνονται τη φιλοζωία;
Τα παιδιά έχουν μέσα τους τη φιλοζωία από τη φύση τους. Δεν βλέπουν τα ζώα σαν κατώτερα, τα βλέπουν σαν φίλους. Όταν ένα παιδί μάθει από μικρό να φροντίζει, να σέβεται και να συμπονά, αυτό γίνεται μέρος της προσωπικότητάς του. Γι’ αυτό πιστεύω πολύ στη δύναμη των ιστοριών. Ένα παραμύθι μπορεί να φυτέψει έναν σπόρο που θα γίνει στάση ζωής.
Αν είχες τη δύναμη να αλλάξεις έναν μόνο νόμο ή μια κρατική δομή αύριο το πρωί, ποια θα ήταν αυτή για να βελτιωθεί η ζωή των αδέσποτων;
Θα επέβαλλα υποχρεωτική στείρωση και καταγραφή όλων των δεσποζόμενων ζώων, με πραγματικούς ελέγχους και πραγματικές συνέπειες. Το πρόβλημα των αδέσποτων δεν ξεκινά στον δρόμο. Ξεκινά στο σπίτι. Αν δεν σταματήσει η εγκατάλειψη και η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή, καμία φιλοζωική δεν θα προλαβαίνει να μαζεύει το χάος.
Η ενασχόληση με τη διάσωση έχει πολλές χαρές, αλλά και πολλές σκληρές εικόνες. Πώς διαχειρίζεσαι τη συναισθηματική φόρτιση όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά;
Δεν τη διαχειρίζομαι πάντα καλά. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω θυμό, λύπη, εξάντληση. Αυτό που με κρατάει είναι ότι κάθε ζωή που σώζεται αξίζει όλο τον πόνο που προηγήθηκε. Με κρατάει και η ομάδα, γιατί κανείς δεν μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά μόνος του. Όταν μοιράζεσαι το βάρος, μπορείς να συνεχίσεις. Και βέβαια, υπάρχουν και τα ευτυχισμένα μάτια των σκυλιών και των γατιών που υιοθετούνται. Εκεί αγαλιάζει η ψυχή μου και παίρνω δύναμη να συνεχίσω.
Αν κάθε ένας από εμάς σήμερα έκανε μια μικρή, συγκεκριμένη κίνηση για τα αδέσποτα, ποια θα ήθελες να είναι αυτή;
Να μην προσπερνά. Αν δεις ένα ζώο που χρειάζεται βοήθεια, κάνε ένα τηλέφωνο, βάλε λίγο νερό, ρώτα, ενδιαφέρσου. Δεν χρειάζεται να σώσεις τον κόσμο. Αρκεί να μην γυρίσεις το βλέμμα αλλού.
\
Ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους της χώρας, ο Παναθηναϊκός, παραχώρησε τη θέση του κεντρικού χορηγού της φανέλας στο "Α little Shelter", προκειμένου να ενισχύσει το έργο σας. Πόσο σημαντική είναι αυτή η κίνηση αλλά και η δύναμη του αθλητισμού στην κοινωνική αλλαγή;
Είναι τεράστια. Ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να ενώνει ανθρώπους που μπορεί να μη συμφωνούν σε τίποτα άλλο. Όταν μια τόσο ιστορική και σπουδαία ομάδα δίνει χώρο σε ένα μήνυμα για τα αδέσποτα, η φιλοζωία παύει να είναι υπόθεση λίγων και γίνεται υπόθεση όλων. Και αυτό είναι το μόνο που μπορεί πραγματικά να αλλάξει τα πράγματα, όταν η ευαισθησία γίνεται συλλογική. Είναι περιττό να πω ότι η τιμή και η συγκίνησή μου είναι τεράστια. Ήταν μια ιδέα του προέδρου, και τολμώ να πω πως δεν θα μπορούσα να συνεχίσω αυτό που κάνουμε σήμερα με το “A Little Shelter” αν δεν τον είχαμε δίπλα μας. Του είμαι βαθιά ευγνώμων.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
