Η επιστημονική επιτυχία μάλιστα είναι διπλή καθώς μολονότι βλαστοκύτταρα έχουν χρησιμοποιηθεί και κατά το παρελθόν σε μεταμοσχεύσεις, αυτή ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν μεταξύ δοτών και ληπτών που είναι συγγενικά και ανοσολογικά άσχετοι μεταξύ τους.
Το αποτέλεσμα των δοκιμών, στις οποίες συμμετείχαν οχτώ ασθενείς, μπορεί να έχει «μεγάλη επίδραση» στην διεξαγωγή μεταμοσχεύσεων, σύμφωνα με τους εμπλεκόμενους μελετητές του Πανεπιστημίου της Λούιβιλ και του Νοσοκομείου Northwestern Memorial του Σικάγο. Η μέθοδος αυτή μάλιστα, επισημαίνουν, μπορεί να εφαρμοστεί και σε μεταμοσχεύσεις άλλων οργάνων.
Ένα από τα μεγαλύτερα μετεγχειρητικά προβλήματα των οργανοληπτών είναι ότι το σώμα συχνά δεν αναγνωρίζει το μόσχευμα, με συνέπεια να κινητοποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να καταπολεμηθεί ο «εισβολέας». Προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος απόρριψης του μοσχεύματος, οι ασθενείς λαμβάνουν για το υπόλοιπο της ζωής τους ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, τα οποία αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώξεων, υψηλής πίεσης και διαβήτη.
Οι δοκιμές αυτές όμως αποδεικνύουν πως αυτή η πρακτική μπορεί σύντομα να ανήκει στο παρελθόν. Το σώμα του κάθε ασθενούς αρχικά υποβλήθηκε σε ακτινοθεραπεία ώστε να αποδυναμωθεί το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Στη συνέχεια έγιναν οι μεταμοσχεύσεις, ενώ λίγες ημέρες μετέπειτα βλαστοκύτταρα, δομικά στοιχεία του ανοσοποιητικού συστήματος παρμένα από το σώμα του εκάστοτε δότη, εισήχθησαν στα σώματα των ασθενών. Με τον τρόπο αυτό ο οργανισμός μπορεί να βοηθηθεί να δεχτεί το μόσχευμα.
Για λόγους ασφαλείας, οι λήπτες πήραν τα απαραίτητα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, πέντε όμως από τους οχτώ απεξαρτήθηκαν πλήρως από αυτά μετά από μόλις ένα χρόνο.
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr