Για μία ακόμα φορά η Ελλάδα καλείται να πάρει σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον της υπό την απειλή να μείνει από ρευστό. Οπως αναφέρουν αρμόδιοι παράγοντες με γνώση των ταμειακών ροών του Δημοσίου, εάν υπάρξει κάποιο έκτακτο γεγονός, το κράτος θα το αντιμετωπίσει αλλά με μεγάλη δυσκολία. Ωστόσο, στους υπολογισμούς του οικονομικού επιτελείου έχουν πλέον περιληφθεί και τα 3 δισ. ευρώ που βρίσκονται στο ΤΧΣ.
Τα κεφάλαια του ταμείου υπήρξαν αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν το «σωσίβιο» του κρατικού ταμείου. Ομως, μέχρι το πρώτο τρίμηνο η τρόικα είχε πολύ πιο σκληρή στάση απέναντι στο υπ. Οικονομικών και δεν επέτρεπε την ανεξέλεγκτη χρήση των κεφαλαίων του ΤΧΣ, αφού προορίζονταν για τις τράπεζες. Ετσι, το υπουργείο όποτε είχε μεγάλη ανάγκη δανειζόταν (μερικές φορές και εν κρυπτώ) μικρά ποσά για να εξυπηρετήσει τις ταμειακές του υποχρεώσεις και τα επέστρεφε μέσα σε πολύ λίγες μέρες.
Η διαφορά, αυτή τη φορά, είναι ότι τα κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών δεν θα περάσουν μέσα από το ΤΧΣ, αλλά από τον ειδικό λογαριασμό που έχει δημιουργηθεί γι’ αυτόν τον σκοπό. Στο πλαίσιο αυτό από το υπουργείο αναφέρουν ότι αυτά τα κεφάλαια «δεν είναι για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι ένα αποθεματικό από το οποίο βγαίνουν κεφάλαια και μπαίνουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα».
Σύμφωνα με πληροφορίες, η τρόικα έχει συμφωνήσει ότι όταν τα ταμειακά διαθέσιμα μειωθούν πραγματικά πάρα πολύ, τότε υπάρχει η δυνατότητα να αξιοποιηθούν οι πόροι του ταμείου. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο αξιωματούχοι της Ευρωζώνης σημειώνουν ότι η Ελλάδα «αντέχει» ταμειακώς μέχρι τα μέσα με τέλη Ιουλίου.
Πάντως, η εκταμίευση των 2,6 δισ. από την Ευρωζώνη μέσα στον Ιούνιο έχει πλέον αναβληθεί, ασκώντας πιέσεις τόσο στα κρατικά ταμεία όσο και στις τράπεζες. Βάσει του σχεδιασμού που είχε γίνει, μέρος των δανείων του Ιουνίου θα χρησιμοποιούνταν και για να ξεπληρώσει το Δημόσιο έντοκα γραμμάτια ύψους 2 δισ. ευρώ.
Η συντριπτική πλειονότητα (αν όχι ολόκληρο το ποσό) των γραμματίων αυτών βρίσκεται στα χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών και με την αποπληρωμή τους είχε υπολογιστεί να δοθεί μία έμμεση ένεση ρευστότητας. Το σκεπτικό ήταν ότι εφόσον το Δημόσιο θα εξοφλούσε την υποχρέωσή του προς τις τράπεζες και εκείνες με τη σειρά τους θα διοχέτευαν κεφάλαια στην αγορά.
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr