Σακχαρώδης διαβήτης και εγκυμοσύνη

Ο συνδυασμός σακχαρώδους διαβήτη και εγκυμοσύνης, μπορεί να αποβεί θανάσιμος για το κυοφορούμενο έμβρυο ή ακόμη και για την επίτοκο γυναίκα που είναι μια από τις επιπλοκές της κύησης.

Ο σακχαρώδης διαβήτης κατά την εγκυμοσύνη συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο τόσο για τη μητέρα όσο και για το νεογνό.

Οι διαβητικές γυναίκες κινδυνεύουν από αυτόματες αποβολές ή ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου ή έχουν αυξημένο κίνδυνο να γεννήσουν παιδιά με συγγενείς δυσπλασίες, αναπνευστική δυσχέρεια, μυοκαρδιοπάθεια και ίκτερο.

Αρκετές περιγεννητικές επιπλοκές οφείλονται στην επίδραση των υψηλών επιπέδων γλυκόζης της μητέρας και μπορούν να αποφευχθούν με τη σωστή ρύθμιση κατά την περίοδο της σύλληψης και της κύησης.

"Η έγκαιρη ανίχνευση και διάγνωση, η συστηματική παρακολούθηση, η διατήρηση καλού μεταβολικού ελέγχου και η αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου για τη μητέρα και το νεογνό έχουν επιφέρει θεαματική βελτίωση στην πρόγνωση του σακχαρώδη διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη" επισήμανε ο καθηγητής μαιευτικής - γυναικολογίας στο ΑΠΘ Βασίλειος Καραγιάννης στη διάρκεια του 13ου Μετεκπαιδευτικού Σεμιναρίου του Συλλόγου Επιστημόνων Μαιών-Μαιευτών Θεσσαλονίκης, που έληξε την Κυριακή.

Πριν από το 1992, έτος κατά το οποίο ξεκίνησε η χορήγηση ινσουλίνης, πολλές διαβητικές γυναίκες πέθαιναν κατά τη διάρκεια της κύησης, τόνισε ο κ. Καραγιάννης.

Προ εικοσαετίας ακόμη το φαινόμενο της πρόκλησης τοκετού επί νεκρού εμβρύου σε μια μητέρα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 δεν ήταν ασυνήθιστο.

Μάλιστα σε μια προσπάθεια να προληφθεί ο ξαφνικός ενδομήτριος θάνατος στις διαβητικές κυήσεις, συνήθως η πρόκληση τοκετού στις περιπτώσεις αυτές γινόταν νωρίτερα απ’ ότι συνηθίζεται. Σήμερα τέτοιες τραγωδίες συμβαίνουν σπάνια.

Κατά την τελευταία δεκαετία η περιγεννητική νοσηρότητα και θνησιμότητα στις διαβητικές κυήσεις έχει ελαττωθεί από 60% σε λιγότερο από 5%.

Η εντυπωσιακή μείωση στα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας, που σχετίζεται με το σακχαρώδη διαβήτη, οφείλεται στη συστηματική παρακολούθηση των διαβητικών γυναικών πριν ακόμη από τη σύλληψη, στη συνεχιζόμενη ρύθμιση του σακχάρου κατά τη διάρκεια της κύησης με δίαιτα ή με ινσουλίνη όποτε χρειάζεται και τελικά στη συνεχή παρακολούθηση της διαβητικής επιτόκου κατά τον τοκετό.

Βασικός στόχος των γιατρών παραμένει η επίτευξη έκβασης της εγκυμοσύνης στη γυναίκα με σακχαρώδη διαβήτη, παρόμοια με αυτή της γυναίκας χωρίς διαβήτη.

Ωστόσο, παρά την αρχική αισιοδοξία, ο στόχος αυτός δεν έχει ακόμη επιτευχθεί και έτσι η εμβρυϊκή και νεογνική νοσηρότητα και θνησιμότητα εξακολουθεί να παραμένει πολύ υψηλότερη απ’ ότι στο γενικό πληθυσμό.
Πηγή: skai.gr