Μήνυμα Θάτσερ

Η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ χαιρέτισε τη νίκη της Βρετανίας επί της Αργεντινής στις νήσους Φόκλαντς, ή Μαλβίνας, πριν 25 χρόνια, και δήλωσε ότι το βρετανικό έθνος πρέπει ακόμη και σήμερα να χαίρεται για την επιτυχία του στον πόλεμο.

Σε μήνυμά της που μεταδόθηκε απο τον ραδιοφωνικό σταθμό των ενόπλων δυνάμεων της Βρετανίας η Θάτσερ, η οποία είχε αποστείλει μια ισχυρή δύναμη στα διαμφισβητούμενα νησιά το 1982, ανέφερε ότι την τιμά και τη συγκινεί η πρόσκληση να απευθύνει το χαιρετισμό αυτό.

Η 25η επέτειος της απελευθέρωσης των διαφιλονικούμενων νήσων του νοτίου Ατλαντικού συμπληρώνεται σήμερα Πέμπτη. Για να τιμηθεί διοργανώνονται διάφορες εκδηλώσεις, περιλαμβανομένης μιας παρέλασης βετεράνων του πολέμου και πτήσεων μαχητικών αεροσκαφών πάνω από το κεντρικό Λονδίνο την Κυριακή.

Η Θάτσερ, 81 ετών σήμερα, υποστήριξε ότι η επίθεση της Αργεντινής δέχθηκε ήττα και αντιστράφηκε. Ο πόλεμος είχε στοιχίσει τις ζωές 655 Αργεντινών και 255 Βρετανών στρατιωτών, και έδωσε μεγάλη ώθηση στην συντηρητική κυβέρνηση της Θάτσερ, οδηγώντας στην επανεκλογή της σε μικρό χρονικό διάστημα.

Κάτοικοι των νησιών Φόλκλαντ υποδέχονται βρετανικό αεροπλανοφόρο
Τη γνώμη που διατηρούν
πολλοί Βρετανοί έως και σήμερα ότι ο πόλεμος των Φόκλαντς ήταν δίκαιος επανέλαβε πρόσφατα ο Τόνι Μπλερ, ο απερχόμενος πρωθυπουργός της Βρετανίας.

Οι αναμνήσεις της εποχής εκείνες είναι πολλούς τόσο έντονες σα να επρόκειτο για χθες, είπε η Θάτσερ στο μήνυμά της παρότι η ομιλία της ήταν πολύ πιο αργή και λιγότερο χαρακτηριστική από ό,τι στην κορύφωση των συγκρούσεων. Πριν 25 χρόνια η Βρετανία εξασφάλισε μια μεγάλη νίκη για έναν ευγενή σκοπό, υποστήριξε.

Το να διατάξει το στρατό να εμπλακεί σε μια ένοπλη σύρραξη ήταν η σοβαρότερη απόφαση που καλείται να λάβει οποιοσδήποτε πρωθυπουργός, συνέχισε, και ο πόλεμος εναντίον ενός καλά εξοπλισμένου, αν και με κακή ηγεσία, εχθρού ήταν μια φοβερή πρόκληση. Πρόσθεσε ότι ασφαλώς δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα του πολέμου εκ των προτέρων, αλλά, όπως υποστήριξε, γνώριζε ότι ο σκοπός του ήταν ευγενής.

Ο πόλεμος των Φόκλαντς ήταν μια μεγάλη εθνική μάχη. Όλη η χώρα το γνώριζε και το ένοιωθε. 'Ηταν επίσης φιλεύσπλαχνα σύντομος, είπε.

Υπάρχει μια αίσθηση πως δεν υπάρχουν τελικές νίκες, διότι η μάχη εναντίον του κακού στον κόσμο δεν τελειώνει ποτέ. Η τυραννία και η βία φορούν πολλές μάσκες. Όμως από τη νίκη στα Φόκλαντς, κατέληξε η Θάτσερ, μπορούμε σήμερα να αντλούμε ελπίδα και δύναμη.

Σε περίπου 300 320 ανέρχονται από το 1982 οι αυτοκτονίες ανάμεσα στις τάξεις των πολιτών της Αργεντινής που πολέμησαν στον πόλεμο των 74 ημερών με τη Βρετανία για την κυριαρχία στα νησιά Φόκλαντς του Νοτίου Ατλαντικού.

Περίπου 1012.000 στρατιώτες της Αργεντινής, οι μισοί από τους οποίους ήταν νεαροί νεοσύλλεκτοι είχαν σταλεί στο μέτωπα του πολέμου, όπου 649 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους.,

Οι ιστορικοί θεωρούν ότι η πείνα, το κρύο και η υγρασία που θέρισαν τους ανεπαρκώς ντυμένους για το φθινόπωρο του νότιου ημισφαιρίου στρατιώτες, συνετέλεσαν στην ήττα της Αργεντινής εξ ίσου αποτελεσματικά με τις βρετανικές βόμβες.

Η επιστροφή στην πατρίδα μετά από το τέλος του πολέμου βρήκε πολλούς από τους νεοσύλλεκτους βετεράνους να υποφέρουν από μετατραυματικά ψυχολογικά προβλήματα και να έχουν εγκαταλειφθεί από την χώρα τους για την οποία κινδύνευσαν.

src=/upload_files/Image/Falklands82Naval.gifΠρονόμια είχαν προβλεφθεί μόνο για τους μόνιμους στρατιωτικούς ενώ μία πλημμυρίδα λαϊκής αποστροφής σάρωνε την χώρα μετά την ήττα της στρατιωτικής δικτατορίας στον πόλεμο. Για να βγάλουν τα προς το ζην πολλοί πρώην στρατιώτες έφτιαχναν και πουλούσαν εθνικά σύμβολα σε δρόμους και τρένα.

Θέλω να γυρίσω στους συντρόφους μου, δε θέλω να είμαι βάρος στην οικογένεια μου ή την κοινωνία, είχε γράψει ο Λουίς Αλμπέρτο Λοπρέστι, ένας από τους βετεράνους ο οποίος αυτοκτόνησε το 1999.

Η Αργεντινή δεν ήταν έτοιμη ούτε να πολεμήσει τη Βρετανία αλλά ούτε και να δεχθεί όσους επέστρεψαν από τον πόλεμο, δηλώνει ο ηγέτης των βετεράνων του πολέμου Ρομπέρτο Πικάρντι, ο οποίος προσθέτει ότι ούτε το στρατιωτικό καθεστώς, ούτε η δημοκρατία που αναδείχθηκε μετά την κατάρρευση του εξαιτίας της ήττας, είχαν την ικανότητα να αντιμετωπίσουν το ζήτημα.

Οι στρατιώτες που πολέμησαν στα Φόκλαντς δεν είχαν την δυνατότητα να συνταξιοδοτηθούν ως στρατιωτικό προσωπικό και να έχουν την αντίστοιχη φροντίδα υγείας. Μάλιστα επί 11 χρόνια μετά από τον πόλεμο, δεν έπαιρναν καθόλου χρήματα ως βετεράνοι και στη συνέχεια το ποσό ήταν ασήμαντο. Πρόσφατα πήραν μία σύνταξη που ανέρχεται στα 350 ευρώ, ποσό τριπλάσιο του κατώτερου μισθού.

Όμως την ίδια ώρα σύμφωνα με στοιχεία του Εδουάρδο βαν ντερ Κόι, συγγραφέα του βιβλίου, Μαλβίνας, η τελευταία συνωμοσία, το κράτος καταβάλλει 27.000 συντάξεις για τον πόλεμο ενώ μόλις 12.000 άτομα είχαν πολεμήσει.

Ο στρατηγός Γκαλτιέρι, ο επικεφαλής του καθεστώτος που κατέρρευσε λίγες ημέρες μετά από την αποδοχή της ήττας, καταδικάστηκε από στρατοδικείο για τον κακό σχεδιασμό του πολέμου σε 12ετή κάθειρξη.
Πηγή: skai.gr