Έρευνα για οικονομικούς μετανάστες

Έρευνα για οικονομικούς μετανάστες
Τα κέρδη που έχει αποκομίσει ο Λαουρεντίου Μπαρλντάμου από τα δύο χρόνια που βρίσκεται στην Ισπανία δεν είναι πολύ μεγάλα: 1.500 ευρώ στην τράπεζα και ένα Φορντ Εσκορτ 10 ετών με κτυπημένες πόρτες. Αλλά ο 24χρονος Ρουμάνος, που κερδίζει 800 ευρώ το μήνα παραδίδοντας ψάρια, είναι αισιόδοξος ότι μια μέρα θα πάρει καλύτερο αυτοκίνητο κι ένα σπίτι στην πατρίδα.

Για πολλούς από τα 4 εκατομμύρια μετανάστες που έχουν συρρεύσει την τελευταία πενταετία στην Ισπανία, η χώρα υπόσχεται κέρδη που στις χώρες τους θα χρειάζονταν χρόνια για να τα βγάλουν. "Μ'αρέσει εδώ πέρα", λέει ο Μπαρλντάμου. "Είναι μια ελεύθερη κοινωνία. Και κερδίζω πολλά χρήματα".

Η ικανότητα της Ισπανίας να απορροφά τους μετανάστες χωρίς τις εντάσεις που έχουν παρατηρηθεί στη Γαλλία ή στη Βρετανία οφείλεται σε ένα συνδυασμό της οικονομίας, της δημογραφίας και του εθνικού ταμπεραμέντου, λένε ειδικοί στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αναλογία παιδιών από μικτούς γάμους έχει αυξηθεί από 1,8% το 1995 σε 11,5% το 2005.

Η ισπανική οικονομία αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς την τελευταία δεκαετία και αναμένεται να αυξηθεί φέτος κατά 3,7%. Η ανεργία βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 27 ετών. Και η άνθηση της βιομηχανίας κατασκευών έχει δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες χαμηλά αμοιβόμενες θέσεις εργασίας που δεν ενδιαφέρουν τους Ισπανούς. Οι τελευταίοι είναι περισσότερο αισιόδοξοι για το οικονομικό τους μέλλον από τους γάλλους, γερμανούς, ιταλούς, βρετανούς, ακόμη και αμερικανούς συναδέλφους τους. Εχουν όμως και την πιο χαλαρή στάση απέναντι στη μετανάστευση: σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το 42% λένε ότι η εισροή μεταναστών από την Ευρωπαϊκή Ενωση έχει θετικές επιπτώσεις στην οικονομία. Το αντίστοιχο ποσοστό στη Βρετανία και τη Γαλλία είναι μόλις 19%.

Εκτός από την Ισπανία, οφέλη από την εισροή μεταναστών παρουσιάζει και η Βρετανία. Στη χώρα αυτή, η είσοδος μεταναστών σημείωσε ένα άλμα το 1998, φτάνοντας τους 150.000 το χρόνο, και αυξήθηκε εκ νέου μετά το 2004, όταν επιτράπηκε στα μέλη των νέων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης να εργάζονται χωρίς περιορισμούς. Την περίοδο 1998-2007, η βρετανική οικονομία παρουσίασε αύξηση κατά 2,7% το χρόνο, έναντι μέσου όρου 2% για τις χώρες της ευρωζώνης. Την ίδια περίοδο, η γερμανική οικονομία παρουσίασε ανάπτυξη μόλις 1,3%.

Αν και οι διαφορές στην οικονομική ανάπτυξη οφείλονται σε πολλούς λόγους, οι οικονομολόγοι συμφωνούν ότι η μεγάλη εισροή μεταναστών ενισχύει την οικονομία μιας χώρας, αφού αυξάνει την προσφορά εργατικής δύναμης, αυξάνει τη ζήτηση δεδομένου ότι οι μετανάστες ξοδεύουν χρήματα, τονώνει την παραγωγικότητα και πιθανότατα οδηγεί τον πληθωρισμό προς τα κάτω.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομίας και Κοινωνικής Ερευνας, που εδρεύει στη Βρετανία, εκτιμά ότι το 0,9% από το 5,3% που αναπτύχθηκε η οικονομία το 2004 και το 2005 ήταν άμεσο αποτέλεσμα της μετανάστευσης. Η αλήθεια όμως είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος των κερδών από τη μετανάστευση πηγαίνει στους ίδιους τους μετανάστες και δεν ωφελεί τους ντόπιους εργαζόμενους. Αυτό παρατηρείται ιδιαίτερα με τα τελευταία κύματα μεταναστών, που αφορούν θέσεις χαμηλής ειδίκευσης και χαμηλής αμοιβής.

Οι κυριότεροι ωφελημένοι στις χώρες που υποδέχονται τους μετανάστες είναι οι κάτοχοι κεφαλαίου και οι καταναλωτές των αγαθών και των υπηρεσιών που παράγονται. Αντίθετα, ένα μέρος του πληθυσμού εμφανίζεται ζημιωμένο, αφού οι μισθοί τους σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό μειώνονται. Αυτή η ικανότητα της μετανάστευσης να δημιουργεί κερδισμένους και χαμένους και να ανακατανέμει τους πόρους στο εσωτερικό μιας χώρας εξηγεί την εχθρότητα που παρατηρείται σε πολλές χώρες απέναντι στους μετανάστες.

Ο Ρίκαρντ Σαντέλ, ένας κοινωνιολόγος από το Ινστιτούτο Ελκάνο της Μαδρίτης, λέει ότι είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσει κανείς αν η ισπανική κοινωνία θα συνεχίσει να διάκειται θετικά απέναντι στη μετανάστευση ή αν έχει φτάσει σε ένα σημείο καμπής. "Οταν η αναλογία των μεταναστών υπερβαίνει ένα όριο", σημειώνει, "η τοπική κοινωνία αρχίζει να υιοθετεί μια πιο αρνητική στάση".

Τελευταία, έχουν παρατηρηθεί επεισόδια ρατσιστικής βίας εναντίον της κινεζικής κοινότητας της Ισπανίας, αλλά και ταραχές στο Αλκορκόν, μια πόλη-δορυφόρο της Μαδρίτης.
Πηγή: skai.gr