Την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στα νοσοκομεία του Βελγίου περιγράφει στον ΣΚΑΪ ο Αθανάσιος Κρουστάλης Έλληνας γιατρός που εργάζεται σε βελγικό νοσοκομείο. Είναι παθολόγος, υπεύθυνος της Μονάδος COVID του νοσοκομείου Σαντ Ερεζ Μπαστόν και όπως εξηγεί, συνεχίζει να πηγαίνει κανονικά στη δουλειά του, παρότι νοσεί και ο ίδιος με COVID.

"Ξεκίνησα με κάποια ήπια συμπτώματα, στη συνέχεια είχα το γνωστό σύμπτωμα απώλειας της οσμής και της γεύσης, έκανα ένα τεστ που ήταν θετικό με υψηλό ιικό φορτίο, έφερα και την οικογένεια για τεστ που ήταν κι αυτή όλη θετική. Έκανα και μια αξονική που έδειξε εκτεταμένες βλάβες και στους δύο πνεύμονες και μια ήπια δύσπνοια, η οποία σιγά σιγά παροδικά έγινε λίγο χειρότερη, όχι τέτοια που να χρειαστεί νοσηλεία. Η αλήθεια είναι ότι κάποιες στιγμές τις οποίες είχα ανάγκη για οξυγόνο έκλεβα κάποια χρονικά διαστήματα, κάποια μισάωρα από τη δουλειά στην εφημερία, πήγαινα σ έναν άδειο θάλαμο για να παίρνω οξυγόνο."

Ο κ. Κρουστάλης αναφέρει ότι η κατάσταση στα βελγικά νοσοκομεία είναι από απελπιστική έως τρομακτική και περιγράφει τις εξοντωτικές συνθήκες εργασίας των γιατρών.

"Η κατάσταση είναι τραγική. Στη συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων μου που δεν μπορούν να εργαστούν λόγω νόσησης αναγκαζόμαστε να εργαστούμε αυτοί οι οποίοι μπορούμε επί της παρούσης αν και ασθενείς να εργασθούμε μέχρι να επανέλθουν οι υπόλοιποι για να μπορέσουμε να ξεκουραστούμε κι εμείς. Η κατάσταση στα νοσοκομεία εξακολουθεί να είναι από απελπιστική έως τρομακτική. Οι θάνατοι εξακολουθούν να είναι αρκετοί, οι μονάδες έχουν φτάσει στο ζενίθ. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα νοσοκομεία της Λιέγης έχουν φτάσει στο σημείο να βάζουν σ έναν αναπνευστήρα 2 ασθενείς. Η κατάσταση αυτή παραμένει.

Μάλιστα ο Αθανάσιος Κρουστάλης συγκλονίζει λέγοντας πως οι γιατροί εκεί καλούνται να επιλέξουν ποιοι ασθενείς θα μπουν σε μηχανικό αερισμό.

"Είναι καθημερινό φαινόμενο να αναγκαζόμαστε να διακομίζουμε ασθενείς στις εντατικές άλλων πόλεων. Πολλές φορές καλούμαστε να επιλέξουμε σε ποιον πρέπει να βάλουμε μηχανικό αερισμό. Αυτό πολλές φορές το κάνουμε κατά τη διάρκεια της νύχτας γιατί τότε έχουν ταχεία επιδείνωση. Μπορεί να μην υπάρχει δυνατότητα να κάνουμε διακομιδή σε κενά κρεβάτια. Το κυρίαρχο συναίσθημα που επικρατεί είναι ο φόβος. Οι άνθρωποι που νοσούν και χρήζουν νοσηλείας γνωρίζουν ήδη ότι είναι μια νόσος που δυνητικά μπορεί και να μην πάει καλά."

Πηγή: skai.gr