«Κάθε μήνυμα που στέλνεται προφανώς θα βρίσκει αποδέκτες, ανθρώπους καλοπροαίρετους οι οποίοι μπορεί να υποθέσουν ότι υπάρχει αλήθεια»

Αυτό δήλωσε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και τον Άρη Πορτοσάλτε ο καθηγητής και πρόεδρος της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως Μανώλης Κορρές αναφορικά με τα φαινόμενα δυσφήμισης για τα έργα που έγιναν στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, σχολιάζοντας πως λίγο ως πολύ τα κακοπροαίρετα σχόλια που γίνονται δύναται να επηρεάσουν την κοινή γνώμη.

«Έτσι είναι πάντοτε» τόνισε.

Όπως εξήγησε στον άξονα της επιφάνειας της Ακρόπολης υπήρχε από την αρχαία εποχή ένας δρόμος που διαμορφώθηκε πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια, όταν η Αθήνα απέκτησε τους θεσμούς και οργάνωσε την παναθηναϊκή εορτή, κυρίως στα χρόνια του Πεισιστράτου, δηλαδή 130 χρόνια πριν περατωθεί ο Παρθενώνας.

«Υπέστη λιθοξοϊκή κατεργασία» διευκρίνισε περιγράφοντας πως ακόμη γύρω από όλη αυτήν την έκταση έστεκε το Μυκηναϊκό τείχος και η είσοδος γινόταν από την παλιά Μυκηναϊκή πύλη που βρισκόταν περίπου εκεί που είναι τώρα η κεντρική πύλη των προπυλαίων.

«Αυτό όλο διατηρήθηκε με συνεχείς μεταβολές και μια εξέλιξη», είπε αναλύοντας πως όταν χτίστηκαν οι μεγάλοι πρώτοι αρχαικοί ναοί διαμορφώθηκε στην θέση της πύλης ένα πρόπυλο και στην συνέχεια μια ράμπα μπροστά.

«Οι Μυκηναϊκές πύλες είχαν πάντα μια ράμπα μπροστά» τόνισε ο κος Κορρές αναλύοντας πως μπροστά στο πρόπυλο έγινε μια καλύτερη και μεγαλύτερη ράμπα.

Στο τέλος, στην κλασική εποχή, χτίστηκαν και τα προπύλαια, όπως τα ξέρουμε τώρα, με μια μεγαλύτερη ράμπα μπροστά και μια σκάλα επίσης στη θέση του προηγούμενου προπύλαιου που είχε υποστεί διάφορες μεταβολές ανά τα χρόνια.

«Περνούσε η πομπή των Παναθηναίων μέσα από 5 θύρες» συνέχισε και γνωστοποίησε πως το πλάτος του κτιρίου εσωτερικά είναι μεγαλύτερο των 18 μέτρων με τον δρόμο που έρχεται από την Αρχαία Αγορά, η οποία μόλις τότε είχε δημιουργηθεί ως πάρα πολύ επίσημη οδός, εκεί που την ξέρουμε καθώς παλαιότερα βρισκόταν πιο κοντά στην Ρωμαική

Αγορά ενώ ακόμη παλαιότερα πιο κοντά στην τοποθεσία του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά, να υπολογίζεται σε 10 μέτρα πλάτος.

«Είναι η οδός Παναθηναίων, στρωμένη με μεγάλες πέτρες αργότερα και με βαθμίδες που και που, όσο πλησιάζει προς την βάση του βράχου γιατί εκεί η κλίση του εδάφους είναι πιο ισχυρή» συνόψισε.
Ο καθηγητής μάλιστα πρόσθεσε πως εκεί ο δρόμος κάνει μια στροφή και η πορεία προχωράει πάνω στην ράμπα, η οποία φαρδαίνει και μπροστά στα προπύλαια φτάνει να έχει σχεδόν 22 μέτρα. Μετά επρόκειτο να βρίσκεται η σκάλα η οποία δεν περατώθηκε εξαιτίας του πολέμου.

Η πομπή των Παναθηναίων περνούσε μέσα από τις πέντε θύρες οι οποίες είχαν 13 μέτρα αθροιζόμενο πλάτος σε άνοιγμα, συνέχισε ο καθηγητής αναφέροντας μεταξύ άλλων πως προχωρώντας στον Παρθενώνα το πλάτος μειωνόταν γοργά.

Αυτό έχει μια συνέπεια διότι η οδός εξυπηρετούσε κυρίως την προσπέλαση της κεντρικής πλατείας η οποία ήταν το μέρος της τελετής και στο βάθος της είχε τον βωμό. 
Μάλιστα αυτή η πλατεία διαμορφώθηκε μετά από κατεδάφιση ενός πολύ μεγάλου, αλλά όχι στο μέγεθος του Παρθενώνα, ναού ο οποίος είχε υποστεί ζημιές από τον πόλεμο το 480 π.χ.

Το νέο σχέδιο της Δημοκρατίας μετά τον περσικό πόλεμο, ήταν αυτός ο ναός να αντικατασταθεί με το Ερέχθειο, το οποίο ήταν χτισμένο πιο βόρεια από τα προπύλαια, ώστε η θέση αυτή να μείνει μια ενιαία πλατεία.

Το 1977-78, δύο χρόνια μετά από την ίδρυση της ΕΣΜΑ, εγκρίθηκε πρόταση ο δρόμος αυτός λοιπόν να γίνει από μπετόν, όπως και έγινε, κατέληξε ο καθηγητής τονίζοντας πως ήταν ακριβώς ο δρόμος που έχουμε και σήμερα με την μόνη διαφορά να έγκειται στο ότι το πρώτο τμήμα του, το οποίο ακουμπά στα Προπύλαια και ήταν πολύ φαρδύ, είχε το ίδιο φάρδος με το σημείο που στενεύει ο δρόμος.

Επομένως δεν υπήρξε κάποια διάνοιξη και οι εργασίες και οι εργασίες έγιναν πάνω στον υπάρχον σχεδιασμό.

Η ΕΣΜΑ συνέχεια επισκεύαζε με μπαλώματα τον δρόμο από τις φυσικές φθορές ανέφερε ο καθηγητής προσθέτοντας πως η τοποθέτηση μπετόν ως πρόταση ήρθε καθώς ο βράχος είχε ήδη καταστραφεί μέσα στους αιώνες.

«Ήδη προ διετίας είχε τεθεί το ζήτημα να γίνουν ορισμένες δραστικές εργασίας» υπογράμμισε δίνοντας ως παράδειγμα τον ανελκυστήρα που είχε σοβαρό πρόβλημα και έπρεπε να αντικαταστεί.

Παράλληλα, ο κος Κορρές επεσήμανε πως έπρεπε να κατασκευαστούν και διαδρομές ΑΜΕΑ σε μεγάλη έκταση, πράγμα που θα είχε γίνει εάν δεν φαινόταν να υπάρχει μια ανακολουθία.

Έπρεπε ο παλιός δρόμος που είχε το παλιό μπετόν που μπήκε, όπως προαναφέρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 70 να ξαναγίνει με καλύτερο τρόπο και καλύτερο υλικό.
Στο πλαίσιο αυτό θα εντασσόταν και το έργο για τα ΑΜΕΑ το οποίο εντούτοις δεν συμπίπτει ακριβώς με την διαδρομή του αλλά περιέχει πολλές άλλες επιφάνειες προς όλες τις κατευθύνσεις που ακόμη δεν έχουν γίνει.

«Αρχίσαμε λοιπόν όμως όπως είναι λογικό από αυτόν τον κεντρικό δρόμο» συνόψισε μην παραλείποντας να επισημάνει πως σε κάθε περίπτωση υπάρχει μελλοντικό σχέδιο για την πρόσβαση ΑΜΕΑ στο μνημείο το οποίο εντούτοις θα πάρει κάποιο χρονικό διάστημα για να περατωθεί.

Πηγή: skai.gr