Ως μέτρο η αύξηση του κατώτατου μισθού μπορεί κανείς εύκολα να την αξιολογήσει ως κάτι θετικό, υπό μια ωστόσο προϋπόθεση: Να υπάρχουν και εργοδότες που τα οικονομικά των επιχειρήσεων τους να τους επιτρέπουν να την δώσουν.

Η ιστορία του κατώτατου μισθού έχει συνδεθεί στα χρόνια της κρίσης με μια από τις βασικές αιτίες που έφεραν τα μνημόνια και δεν ήταν άλλη από την μειωμένη ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Ένας από τους «εύκολους» παράγοντες βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας που εντοπίστηκε από το πρώτο διάστημα των μνημονίων ότι ήταν και το μισθολογικό κόστος.

Το 2012, η τότε κυβέρνηση αποφάσισε – κακώς – χωρίς προηγούμενο κοινωνικό διάλογο την μείωση του κατώτατου μισθού και την δημιουργία, προκειμένου να μειώσει την «διαστημική» ανεργία των νέων, ενός ακόμα κλιμακίου, που έλαβε την ονομασία υποκατώτατος μισθός.

Όλα αυτά έγιναν το 2012.

Παραλλήλως από τα τις πρώτες μέρες των μνημονίων αυξάνονταν τόσο οι ασφαλιστικές εισφορές όσο και η φορολογία των επιχειρήσεων, δηλαδή το μη μισθολογικό κόστος. Η αύξηση τους ήταν τόσο μεγάλη ώστε σε μεγάλο βαθμό, ισοφαρίστηκε το όποιο πλεονέκτημα έδινε στα κόστη των επιχειρήσεων η μείωση του κατώτατου μισθού.

Το πρόβλημα εντοπίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά και οδήγησε στην μείωση των ασφαλιστικών εισφορών το καλοκαίρι του 2014.

Το πρόβλημα επανήλθε επί κυβερνήσεως Τσίπρα, όταν με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου επανήλθε το ύψος των εισφορών στο παλαιότερο υψηλό επίπεδο, ακυρώνοντας το οποίο πλεονέκτημα ανταγωνιστικότητας είχε επιτευχθεί για περίπου 12 μήνες.

Μέχρι εκείνο το σημείο, το μέτρο μείωσης του κατώτατου μισθού που είχε θεσμοθετηθεί προκειμένου να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και να μειώσει τα υπέρογκα ποσοστά της ανεργίας, είχε αποδειχτεί δώρο άδωρο, καθώς το όποιο όφελος είχε προκύψει για τις επιχειρήσεις είχε καταλήξει τελικά στα ταμεία του Κράτους.

Η κυβέρνηση Τσίπρα έρχεται τώρα προεκλογικά και πάλι χωρίς συνεννόηση με τους κοινωνικούς ετέρους και τι λέει: «Όσες επιχειρήσεις επιβιώσατε από την κρίση πληρώστε κάτι ακόμα παραπάνω, αν πιστέψατε ότι η κρίση τελειώνει κάνετε λάθος».

Τι θα έπρεπε να έχει πει; «Αυξήστε τον κατώτατο μισθό και όχι μόνο, αλλά πάρτε ως αντιστάθμισμα την μείωση των εισφορών ή των φόρων….»