ΑΠΟΨΕΙΣ


Ξεκοκαλίζοντας την όρνιθα

Την περίοδο της Ενετοκρατίας, στα νησιά του Αιγαίου υπήρχαν πολλοί ξεπεσμένοι αριστοκράτες απομεινάρια της ακμής της Γαληνοτάτης. Δεν είχαν να φάνε, αυτό όμως που περισσότερο τους ένοιαζε ήταν να διατηρήσουν την τιμή τους, να μην εκτεθούν στα μάτια του κόσμου.

Χρησιμοποιείστε τα πλήκτρα ← → για να πλοηγηθείτε
 
 
 
Ένας περιηγητής υποστήριζε πως πολλοί από αυτούς φυλούσαν στα σπίτια τους το κόκκαλο από το γιάντες, μόνο και μόνο για να βγαίνουν μετά στο κεφαλόσκαλο, να καθαρίζουν μ αυτό τα δόντια τους και να φωνάζουν για να τους ακούσουν οι γείτονες, «πάλι όρνιθα είχαμε σήμερα». Κι ας είχαν μείνει νηστικοί. Δεν καταδέχονταν βλέπετε να πάνε να δουλέψουν για να βγάλουν χρήματα.
Τηρουμένων των αναλογιών μια παρόμοια νοοτροπία, αν και με διαφορετική αφετηρία, επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα σχετικά με τον ιδιωτικό τομέα. Ιδιωτική αγορά, στην κυρίαρχη νεοελληνική ιδεολογία, σημαίνει κερδοσκοπία. Ιδιωτική επιχείρηση σημαίνει εκμετάλλευση και βέβαια επιτυχημένος επιχειρηματίας είναι σχεδόν εξ ορισμού φοροφυγάς και λαμόγιο.

Όχι ότι δεν υπάρχουν και τέτοιοι. Εμείς όμως έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο όπου η επιχειρηματικότητα είναι υπό διωγμόν, κατ’ αρχήν από το επίσημο κράτος αλλά και από την κοινωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι η επιχειρηματικότητα σκέτη είναι μια πολύ αμφιλεγόμενη έννοια. Πρέπει να προστεθεί το «υγιής» για να είναι κοινωνικά αποδεκτή αλλά και για να θυμίζει ότι χωρίς αυτό είναι κατά τεκμήριο ύποπτη.

Το ότι η στάση μας είναι αντιφατική, το ότι καταγγέλλουμε τα «σκλαβοπάζαρα» της Ευρώπης την ίδια ώρα που αγωνιούμε για την δημιουργία θέσεων εργασίας, δεν αλλάζει σε τίποτα τα πράγματα. Απλώς υποδηλώνει ότι συχνά δεν ξέρουμε τι θέλουμε.

Έκανα αυτές τις σκέψεις αναλογιζόμενος την πρόσφατη περιπέτεια ενός γνωστού μου τον οποίο κανονικά θα έπρεπε να τιμήσει η πολιτεία, τον είχε όμως για χρόνια με το μαχαίρι στο λαιμό. Με δυο λόγια η ιστορία ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια σε νησί των Κυκλάδων. Επιτυχημένος επαγγελματίας, είχε κάποιες αποταμιεύσεις και αποφάσισε, στην 6η δεκαετία της ζωής του, να τα αφήσει όλα και να κάνει μια επένδυση σε ένα υδροπονικό θερμοκήπιο υψηλής τεχνολογίας. Αναφέρω την ηλικία, γιατί θέλει θάρρος, όταν είσαι σε μια κατάσταση που η μισή και πλέον Ελλάδα ονειρεύεται την σύνταξη, να αρχίζεις ξανά από την αρχή.

Έβαλε τα λεφτά του, έβαλε ατέλειωτες ώρες εργασίας σχεδιάζοντας και υλοποιώντας την επένδυση, πήρε δάνειο και υπολόγιζε ότι με την επιδότηση που δίνεται στις επενδύσεις και τα έσοδα από την παραγωγή του, θα μπορούσε να το ξεπληρώσει. Λάθος του θα πείτε. Ποτέ μην εμπιστεύεσαι το δημόσιο. Σωστά. Η επιδότηση δόθηκε με πολυετή καθυστέρηση. Στο μεταξύ διάστημα δανείστηκε από φίλους, έχασε το σπίτι του, είδε τα χρέη να ανεβαίνουν, με κάποιο τρόπο όμως τα κατάφερε και σήμερα είναι σε μια σχετική ισορροπία. Δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας, έκανε μια σημαντική επένδυση, αναβάθμισε την αγροτική παραγωγή, ότι ακριβώς χρειάζεται η χώρα. Και το έκανε όχι με την βοήθεια μας αλλά ενάντια στην κρατική γραφειοκρατία. Κάλλιστα θα μπορούσε να είχε αποτύχει, να έβγαινε τώρα η επιχείρησή του σε πλειστηριασμό, χωρίς να νοιάζεται κανένας. Το πολύ πολύ να είχε δει το όνομα του σε καμιά λίστα με οφειλέτες.

Προσωπικά αυτό που έκανε μου φαίνεται αδιανόητο. Φαντάζομαι και για πολλούς άλλους. Να διακινδυνεύεις την προσωπική σου περιουσία κυνηγώντας ένα όνειρο, θέλει δύναμη χαρακτήρα που λίγοι διαθέτουν. Να μιλάς βλέπετε για την ανάπτυξη είναι εύκολο. Να την πετυχαίνεις στην πράξη είναι το δύσκολο. Κι από τότε που όλοι λίγο πολύ χάσαμε την ασφάλεια και την βολή μας, αυτούς τους ανθρώπους τους βλέπω με διαφορετικό μάτι, σχεδόν με σεβασμό. Γιατί από αυτούς θα βγούμε, αν βγούμε ποτέ, από την σημερινή μιζέρια. Κι αν δεν μπορούμε να τους μιμηθούμε, τουλάχιστον να μην τους κλείνουμε τον δρόμο. Να ξεκοκκαλίζεις την κότα είναι εύκολο, να την μεγαλώνεις είναι το ζήτημα.


Οι ασώματες κεφαλές
Ο Στρατής Τσίρκας έχει γράψει πριν από πολλά χρόνια για τις «κομμένες κεφαλές», τα στελέχη που αναπαράγουν...
17.08.2018, 07:45
Ακινησία, η νέα «Μεγάλη Ιδέα» της κυβέρνησης
Τα αδιέξοδα κορυφώνονται από την κυβερνητική στρατηγική «ακινησίας» (στα όρια της βαρεμάρας) που καθιέρωσε...
16.08.2018, 08:25
Τα θύματα που ένας ανεύθυνος Πρωθυπουργός παρουσιάζει σαν θύτες
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα μείνει στην ιστορία απλά ως ένας ανεύθυνος πρωθυπουργός, αλλά ως ο πρωθυπουργός που...
14.08.2018, 17:10
Αν θες να δεις πως μοιάζει η κόλαση, έλα στο Πεδίον του Άρεως
Η κόλαση της πιάτσας ναρκωτικών στο Πεδίον του Άρεως και η αδιαφορία του κράτους εξοργίζει…
14.08.2018, 15:10
Ψήφο εμπιστοσύνης στη γενιά των 45
Σε μια χώρα που έχουμε συνηθίσει οι νέοι να μένουν στο περιθώριο, να υποαμοίβονται, να μεταναστεύουν και να...
01.08.2018, 18:30
Ο κύριος Κλάιν Μάιν
Ο κύριος Κλάιν Μάιν δεν είναι μέρος της λύσης, μήτε μέρος του προβλήματος, είναι το πρόβλημα.
30.07.2018, 12:10
Σε λάθος κατεύθυνση η απόφαση της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ. Κρίμα
Η απόφαση του Εποπτικού Οργάνου Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, αναφορικά με τον τρόπο κάλυψης δημοσιογραφικά των...
28.07.2018, 17:40
Πόσο αποτιμάται ο θάνατος στο Μάτι και πόσο στη Μάνδρα;
Ας ξεκινήσουμε από το ηθικό αξίωμα ότι κανένα υλικό αντάλλαγμα ή παροχή δεν μπορεί να αναπληρώσει την...
27.07.2018, 12:47
Η σωτήρια συνεισφορά των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης
Ίσως δεν είναι ευρέως γνωστό αλλά το καλοκαίρι του 2003 στην Κεντρική και Νότια Ευρώπη περισσότεροι από...
25.07.2018, 20:47
67.500 προσλήψεις στο δημόσιο επί ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ
Η υπέρογκη αύξηση των δημοσίων υπαλλήλων τα έτη 1980-2010 υπήρξε μια από τις κύριες αιτίες που οδήγησαν τη...
18.07.2018, 18:21

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6  Επόμενη

Σχόλια Αναγνωστών
Αποστολή Παραπόνων
Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Προστατέψτε τα προσωπικά σας δεδομένα. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι παράνομο ή προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.