Ιδιαίτερο χρώμα έδωσαν και οι Βραζιλιάνοι ανάδοχοι των Ολυμπιακών Αγώνων, υποσχόμενοι υπερθέαμα εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων στο Ρίο το 2016. Για τους Βρετανούς ήταν το ιδεώδες τέλος σε αυτή τη διοργάνωση, αν και τα σχόλια δεν είναι τόσο διθυραμβικά όσο για την τελετή έναρξης.
Οι Βρετανοί διοργανωτές και οι Λονδρέζοι δηλώνουν με κάποια μελαγχολία τώρα που όλα τελείωσαν ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ξεπέρασαν ακόμα και τις δικές τους προσδοκίες. Σε αυτό συμφώνησε και ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ δηλώνοντας ευτυχισμένος και ευγνώμων στον Σεμπάστιαν Κόε και την ομάδα του.
Η πεποίθηση των Βρετανών ότι διοργάνωσαν από τους καλύτερους αν όχι τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες της σύγχρονης ιστορίας προκύπτει κυρίως από τον απρόσμενα γενικευμένο μεγάλο ενθουσιασμό. Η μαζική αίσθηση ευφορίας άρχισε με την άφιξη της φλόγας στο Λονδίνο μία εβδομάδα πριν τους Αγώνες και κορυφώθηκε σε πρωτοφανή επίπεδα λόγω της καταπληκτικής συγκομιδής μεταλλίων από τη Μεγάλη Βρετανία. Ο κόσμος πραγματικά αγκάλιασε τους Αγώνες με διαρκή παρουσία 80.000 θεατών στο κεντρικό Ολυμπιακό Στάδιο για το στίβο και εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους και στα πάρκα για τα δωρεάν αγωνίσματα των δρόμων αντοχής, της ποδηλασίας και της κολύμβησης. Το γεγονός ότι συνεχώς σε τρένα, πάρκα, μπαρ, εστιατόρια, ξενοδοχεία όλοι συζητούσαν για τους Αγώνες και τους αθλητές, σε συνδυασμό με τις παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, συντήρησαν την αίσθηση ενός διαρκούς πάρτι. Ξεχωριστό χρώμα έδωσαν και τα «εθνικά σπίτια», με τους Ολλανδούς να διακρίνονται ιδιαίτερα στους εορτασμούς τους στο Alexandra Palace του βορείου Λονδίνου το οποίο είχε «βαφτεί» πορτοκαλί.
Οι Βρετανοί και δη οι Λονδρέζοι έγιναν για δυο εβδομάδες πιο θερμοί και ανοιχτοί με τους ξένους επισκέπτες και μεταξύ τους, σταμάτησαν να είναι μεμψίμοιροι και γκρινιάρηδες, ένιωσαν το πατριωτικό τους αίσθημα να τονώνεται και γέμισαν με αυτοπεποίθηση που έχει περιοριστεί λόγω της οικονομικής κρίσης, των κοινωνικών ταραχών του περασμένου καλοκαιριού και των σκανδάλων των τελευταίων ετών σε θεσμούς όπως το Κοινοβούλιο, οι τράπεζες, τα ΜΜΕ, η αστυνομία. Ενδεικτικό της ευφορίας είναι το γεγονός ότι σε δημόσια θέα στο Ολυμπιακό Πάρκο έγιναν 25 προτάσεις γάμου (όλες δεκτές). Οι αρθογράφοι στον Τύπο της Κυριακής σημείωναν ότι το στοίχημα θα είναι να μη χαθεί αυτή η διαφορετική και καλύτερη όψη των Βρετανών πολιτών. Το σύνθημα των Αγώνων άλλωστε ήταν «Έμπνευση για μια γενιά», προφανώς τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Δεν είναι τυχαίο ότι το 55% των ερωτηθέντων σε δημοσκόπηση του Guardian απάντησε ότι τα 9,3 δισεκατομμύρια λίρες που δαπανήθηκαν εν καιρώ κρίσης για τους Αγώνες άξιζαν τελικά τον κόπο. Βρετανός σχολιαστής το έθεσε ως εξής: «Είχαμε την οικονομική δυνατότητα να διοργανώσουμε τους Αγώνες; Πιθανότατα όχι. Άξιζε τον κόπο; Σίγουρα ναι!». Το κύριο πρακτικό όφελος είναι η αναγέννηση του υποβαθμισμένου ανατολικού Λονδίνου, μια κληρονομιά για μια πόλη που συνεχώς πρέπει να ανανεώνεται και να επεκτείνεται για να παραμείνει ισχυρή.
Τα προβλήματα στο κομμάτι της διοργάνωσης ήταν βέβαια πολλά, από τα χαλασμένα υδραυλικά του Ολυμπιακού Χωριού, τα κενά καθίσματα της πρώτης εβδομάδας και το εκνευριστικό σύστημα αγοράς εισιτηρίων την τελευταία στιγμή, έως τα προβλήματα στις μετακινήσεις, στην άγνοια βασικών λεπτομερειών από πολλούς εθελοντές και στον υπερβολικό ζήλο για την εξυπηρέτηση των αιτημάτων των επισήμων χορηγών. Δεν ξεχνά δε κανείς τις πολλές γκάφες της αρχής, με αποκορύφωμα τη λάθος κορεατική σημαία στο ποδόσφαιρο γυναικών.
Όλα αυτά πάντως, τουλάχιστον στη Βρετανία, θα συζητηθούν αφού πρώτα θα έχει περάσει καιρός. Έως τότε τα χαμόγελα στα πρόσωπα των Λονδρέζων και των επισκεπτών και οι επιδόσεις αθλητών όπως ο Γιουσέιν Μπολτ, ο Ντέιβιντ Ρουντίσα, ο Μο Φάρα, ο Μάικλ Φελπς, η Μίσι Φράνκλιν, η Άλισον Σμιτ, η Γιε Σιγουέν, ο σερ Κρις Χόι, ο Μπεν Άινσλι, ο Έπκε Ζόντερλαντ, η Σβετλάνα Ρομάσινα, ο Ίλια Ίλιν και ο ΛεΜπρον Τζέιμς θα είναι το κύριο θέμα συζήτησης, δικαιολογώντας στο μυαλό των διοργανωτών τον αμφιλεγόμενο τίτλο των καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων. Έστω και αν ακόμα και σε αγωνιστικό επίπεδο δεν μπορεί κανείς να πει ότι τα ρεκόρ ήταν πολλά.
Στις στιγμές που ξεχώρισαν χωρίς να συγκεντρώσουν πολλά φώτα δημοσιότητας πρέπει να συμπεριληφθούν οι συμμετοχές των γυναικών από το Μπρουνέι, το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και το Αφγανιστάν, την ολοκλήρωση της κούρσας του στη σκυταλοδρομία 4x400 του Αμερικανού Μαντέο Μίτσελ με σπασμένο πόδι, την κίνηση του Ιταλού χάλκινου Ολυμπιονίκη του τάε κβο ντο να συνοδεύσει μετά από σύντομο πανηγυρισμό τον Αφγανό ηττημένο εκτός πίστας υποβαστάζοντάς τον λόγω θλάσης και το γεγονός ότι ο Αφγανός συνέχισε σφίγγοντας τα δόντια έως το τέλος και την υπόδειξη του Γερμανού αθλητή του πινγκ-πονγκ Τίμο Μπολ προς το διαιτητή για λανθασμένη απόφαση υπέρ του που τελικά συνετέλεσε στο να χάσει εκείνο το ματς.
Και βέβαια, μετά από αυτές τις δύο συναρπαστικές εβδομάδες με τους αθλητές που δοκιμάζουν τα όρια του ανθρώπου, το Λονδίνο και ο πλανήτης ετοιμάζονται να υποδεχθούν, στις 29 Αυγούστου, τους υπερανθρώπους, τους αθλητές των Παραολυμπιακών Αγώνων.
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr