Τραγουδώντας λυπηρά
Πως στον ήλιο αποκάτου
Είναι λίγη η ελευθεριά
Διονύσιος Σολωμός
(Εις τον θάνατον του Λορδ Μπάϊρον)
Συχνά εβράχνιασε η μιλιά του
ψηφαλάκια να ζητά
Και στον ήλιο αποκάτου
θα βολέψει τα παιδιά
(Στον πολιτικά αθάνατο έλληνα βολευτή)
“Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, η ανεργία κατέγραψε το Μάιο νέο ρεκόρ, καθώς εκτοξεύτηκε στο 23,1%, ενώ οι άνεργοι συγκριτικά με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα έχουν αυξηθεί κατά 311 χιλιάδες”*
Φαντάσου, λέει, να είσαι άνεργος, να μην έχεις πού την κεφαλήν κλίναι, να ψάχνεις σε εφημερίδες και διαδίκτυο για δουλειά, να κατατρέχεσαι από πιστωτές και να κατατρύχεσαι από ενοχές που δε μπορείς να θρέψεις το παιδί σου, και ξάφνου να μαθαίνεις ότι στην Ελλάδα της κρίσης βουλευτής διόρισε (ΦΕΚ αρ. 344) χωρίς αιδώ την κορούλα του στην εθνική αντιπροσωπεία, επειδή ο νόμος του έδινε το δικαίωμα για λίγες μόνον ώρες. Βυρώνειον άγος...
Πεθαίνοντας στις 19 Απριλίου του 1824 ο λόρδος Βύρων δεν πρόλαβε να δει να εδραιώνεται στη χώρα μας με γοργούς ρυθμούς το τουρκομπαρόκ ελληνικό πελατειακό κράτος, η ευνοιοκρατία και ο νεποτισμός. Ωστόσο, ο συνονόματός του Βύρων Πολύδωρας φαντάζει άξιος κληρονόμος ακριβώς αυτού το κράτους, υποστηρίζοντας το διορισμό της θυγατέρας του Μαργαρίτας κατά την... πολύωρη θητεία του στην προεδρεία της Βουλής. Ο βασικός “υπερασπιστικός άξονας” του σύγχρονού μας Βύρωνος είναι ότι είχε κάθε νόμιμο δικαίωμα να το κάνει, κάτι που επαναφέρει στην επιφάνεια το τετριμμένο ερώτημα αν “ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό”· ερώτημα που σε μια πραγματικά σύγχρονη αστική δημοκρατία δεν θα ετίθετο καν.
Με ελληνικά που θυμίζουν “χωροφύλαξ” (ή μήπως “αγροφύλαξ”;) της δεκαετίας του '50, ο μηχανόβιος (και πολυμήχανος ως φαίνεται) Πολύδωρας δείχνει να εμφορείται και με ανάλογες νοοτροπίες. Το επιχείρημά του μάλιστα ότι θα μπορούσε να διορίσει στη Βουλή έξι μετακλητούς υπαλλήλους αλλά διόρισε μόνον την κόρη του μόνο θυμηδία προκαλεί. Ο διορισμός του βλασταριού του ισούται με “έξι κεφάλια προς τακτοποίησιν”. Η αριθμητική του πολιτευτή.
Ας μην ξεχνούμε επίσης ότι με ρυθμούς “fast track” o κ. Πολύδωρας είχε προλάβει να ρυθμίσει και το ζήτημα των υπαλλήλων του κοινοβουλίου. Όταν το κράτος θέλει μπορεί να είναι αποτελεσματικό...
Το θέμα είναι ότι ο Βύρων Πολύδωρας τελικά δε θα βρει τον “πολιτικό θάνατο” από την ιστορία αυτή η οποία σύντομα θα ξεχαστεί. Στοιχηματίζω δε ότι οψέποτε διεξαχθούν εθνικές εκλογές (ίσως να μην είναι και πολύ μακριά εκείνη η μέρα...) θα επανεκλεγεί πανηγυρικά, θα αναβαπτιστεί ηθικά στην κάλπη και θα δικαιωθεί από τους ενθουσιώδεις ψηφοφόρους του. Επομένως δικαίως και η ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά ουσιαστικά σφυρίζει αδιάφορα κάιτοι “ενοχλημένη”. Δε θα πρέπει να ξεχνούμε άλλωστε ότι είναι πολλοί οι βολευτές που εμφορούνται από ανάλογη παλαιοκομματική νοοτροπία, και γι΄αυτόν το λόγο σημείωναν στο παρελθόν αξιοθαύμαστη ανθεκτικότητα σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις ακριβώς λόγω της εκλογικής τους πελατείας που τώρα υπερασπίζονται “μέχρι θανάτου”. Είμαστε ό,τι τρώμε· είμαστε και ό,τι ψηφίζουμε υποθέτω.
*από την ειδησεογραφία
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr