Από τότε ο ξεπεσμός της χώρας υπήρξε συνεχής. Επί δύο και πλέον χρόνια οι Έλληνες ακούσαμε μόνον αρνητικές ειδήσεις που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα. Η αρχή της καταστροφής ήλθε με τη δημοσιονομική εκτροπή την οποία υποτίθεται ότι ο κύριος Παπανδρέου ανακάλυψε όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας. Έχοντας όπως προεκλογικά διακηρύξει ότι λεφτά υπάρχουν, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καθυστέρησε να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, με αποτέλεσμα το πρόβλημα του ελλείμματος να εξελιχθεί σε πρόβλημα δανεισμού. Η Ελλάδα στις αρχές του 2010 έφτασε πολύ κοντά στην επίσημη χρεοκοπία. Τα απίστευτα λάθη του Γιώργου Παπανδρέου ανέβασαν τα επιτόκια δανεισμού, από 150 σε 500 μονάδες βάσεις μέσα σε λίγους μήνες.
Ως πρωθυπουργός ο Γιώργος Παπανδρέου, αντί να κάνει σιωπηρά ό,τι έπρεπε για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, προτίμησε να περιφέρεται στα διεθνή φόρα διασύροντας την Ελλάδα διεθνώς, φέρνοντας την στο επίκεντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας για τους λάθος όμως λόγους. Επί μήνες συνέχισε να λέει ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα στην οποία καλπάζει η διαφθορά, ότι τίποτε δεν είναι αποτελεσματικό, και ότι μόνον η δική του πολιτική θα διορθώσει τα κακώς κείμενα, λες και το ΠΑΣΟΚ δεν κυβερνούσε επί δεκαετίες, και ο ίδιος εμφανίστηκε από πολιτική παρθενογένεση, και δεν ανήκει στην οικογένεια που κυβερνούσε επί τόσα χρόνια, ούτε ποτέ υπήρξε υπουργός.
Για λόγους λαϊκισμού και ψηφοθηρίας, ο κύριος Παπανδρέου προτίμησε να εντείνει τη δυσπιστία των ξένων προς την Ελλάδα, μη δίδοντας σαφή απάντηση στο ερώτημα για το πώς θα μειωθεί το έλλειμμα χωρίς απολύσεις, λέγοντας ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι. Αποτέλεσμα της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ ήταν να αυξηθούν οι άνεργοι κατά μισό εκατομμύριο, επειδή ο κύριος Παπανδρέου προτίμησε να μην θίξει την κομματική του πελατεία και τους κατά κύριο λόγο κρατικοδίαιτους ψηφοφόρους του, με αποτέλεσμα το κόστος της κρίσης να πληρώσει ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας. Αντί η κυβέρνηση να μειώσει τα ελλείμματα του σπάταλου και κομματικού κράτους προτίμησε να εξαπολύσει φορολογική επιδρομή εναντίον όλων ανεξαιρέτως των πολιτών, με αποτέλεσμα να παραλύσει η οικονομική δραστηριότητα, να διαλυθούν χιλιάδες επιχειρήσεις και η ύφεση να φτάσει το κατοχικό 7%.
Για λόγους ιδεολογικών αγκυλώσεων και ξεδιάντροπης προπαγάνδας, ακόμη και όταν αποδείχθηκε το πόσο κακό κάνει στην οικονομία η φορολογική επιδρομή αυτή συνεχίστηκε, ενώ οι αθεράπευτοι λαϊκιστές του ΠΑΣΟΚ συνέχιζαν να ανθίστανται στις εκκλήσεις της Τρόικας που ζητούσε διαρθρωτικές αλλαγές, αποκρατικοποιήσεις επιχειρήσεων, και πώληση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, που παραμένουν αναξιοποίητα και μεγαλώνουν τη μαύρη τρύπα της οικονομίας, την ώρα που το κράτος εξακολουθεί να πληρώνει ενοίκια σε ιδιώτες για να στεγάσει διάφορες υπηρεσίες.
Ο Γιώργος Παπανδρέου προτίμησε να απαντήσει ότι δεν θα εκποιηθεί ούτε σπιθαμή ελληνικής γης, έτσι ο λαϊκισμός του δεν επέτρεψε να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να αποφευχθεί η χρεοκοπία, με αποτέλεσμα να υποθηκευτεί η ελληνική οικονομία για δεκαετίες. Οι απανταχού λαϊκιστές έπεισαν τους απληροφόρητους Έλληνες ότι θα αξιοποιηθούν ακόμη και οι αρχαιολογικοί χώροι, την ώρα που η Τρόικα ζητούσε να πουληθούν ανεκμετάλλευτα περιουσιακά στοιχεία που δεν υπήρχε λόγος να ανήκουν στο δημόσιο. Το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να υποκύψει στην προπαγάνδα της αμετανόητης κομμουνιστικής αριστεράς και όχι μόνον, παρά να κάνει το σωστό για τη χώρα.
Ο λαϊκισμός ξεκίνησε με το λεφτά υπάρχουν, συνεχίστηκε με το διασυρμό της χώρας στο εξωτερικό, πιστεύοντας ίσως ο κύριος Παπανδρέου ότι έτσι θα πλήξει πολιτικά τον Κώστα Καραμανλή και τη Νέα Δημοκρατία, εντάθηκε με την καθυστέρηση και την άρνηση λήψης μέτρων εξυγίανσης της οικονομίας και του κράτους, έφτασε σε έξαρση με την άρνηση του ΠΑΣΟΚ να θίξει την εκλογική του πελατεία προστατεύοντας το σπάταλο κομματικό κράτος, και ανέβηκε στο ύψιστο επίπεδο με την υπονόμευση όσων θετικών για την Ελλάδα και την ανάπτυξη μέτρων που πρότεινε η Τρόικα. Έτσι ο κύριος Παπανδρέου οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία και την αναδιάρθρωση του χρέους, που παγίδευσε τους Έλληνες σε οικονομικό σισύφειο άγος για δεκαετίες, χωρίς φυσικά να έχουμε αποφύγει εντελώς την ολοκληρωτική χρεοκοπία.
Τούτη την ώρα μπορεί να πει κανείς ότι ότι έγινε έγινε, και ότι τον κύριο Παπανδρέου θα τον κρίνουν οι πολίτες και η ιστορία. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να απαλλαχθεί μια για πάντα από το σπάταλο κομματικό κράτος, η φαυλότητα του οποίο μας οδήγησε εδώ και έπληξε το εισόδημα όλων των πολιτών, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ευθύνονται για το κατάντημα που οδήγησαν την Ελλάδα οι πολιτικοί, που πορεύθηκαν με κυνισμό και στόχο τη νομή της εξουσίας. Η Ελλάδα πρέπει να αυξήσει την παραγωγικότητας της, να παράγει νέα ή παλαιά προϊόντα τα οποία έχει αγνοήσει ή εγκαταλείψει, και να προωθήσει την επιχειρηματικότητα, την οικονομία της γνώσης και την τεχνολογική καινοτομία. Η Ελλάδα πρέπει να ξεριζώσει την αριστερή κουλτούρα της μιζέριας, της κατάθλιψης και της παρακμής, πρέπει να πάψει να ενοχοποιεί το κέρδος και να διώκει τους επιχειρηματίες, και να αντιληφθεί όλα όσο κατάλαβε ακόμη και το Βιετνάμ και ο Ραούλ Κάστρο στην Κούβα, αλλά δεν λένε να καταλάβουν οι πολυπληθείς πολιτικοί δεινόσαυροι που κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι στο κέντρο της Αθήνας.
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr