Από τη μια πλευρά διεξάγονται προσπάθειες διάσωσης της Ελλάδας από ανθρώπους η πλειονότητα των οποίων προκάλεσαν οι ίδιοι την κρίση (του Λουκά Παπαδήμου εξαιρουμένου), και από την άλλη πλευρά έχεις τις δυνάμεις της Αριστεράς που φαίνεται να ποντάρουν στη χρεοκοπία της χώρας και κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους γι' αυτό! Η διελκυστίνδα του τρόμου.
Εμβληματική μορφή του καλπάζοντος μπαχαλοακτιβισμού του 21ου αιώνα είναι το δίχως άλλο ο Αλέξης Τσίπρας. Στο απώτερο μέλλον, στα λήμματα “λαϊκισμός” ή “δημαγωγία” μάλλον θα απαντάται το όνομά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας συνιστά τρανή διάψευση της υπεραπλούστευσης ότι οι “νέοι έχουν νέες ιδέες”. Ουδέν ψευδέστερον. Έχετε ακούσει ΠΑΣΠίτη και ΔΑΠίτη να “συνδιαλέγονται” (με τη διασταλτική ερμηνεία της λέξης...); Ε, ο Τσίπρας είναι ακόμη χειρότερος. Οι νέες ιδέες δεν έχουν ημερομηνία λήξης σαν το φρέσκο γάλα, δεν είναι ζήτημα βιολογικών όρων.
Πραγματικά αδικώ τον Αλέξη γιατί σίγουρα θα ξεχάσω κάτι από το ποτ πουρί αμετροεπών και εμπρηστικών δηλώσεων. Τι να πρωτοθυμηθώ ο καψερός;
Ότι απέστειλε επιστολή στους εταίρους μας διαμηνύοντας (εξ ονόματος του λαού βεβαίως...) ότι δεν αναγνωρίζει τη συμφωνία για το δεύτερο πακέτο βοήθειας ενισχύοντας έτσι την ανασφάλεια των εταίρων μας και των αγορών και επιτείνοντας τις πιέσεις στην Αθήνα; ότι έκανε λόγο για κουκουλοφόρους στην εθνική αντιπροσωπεία που ψήφισαν τη δεύτερη δανειακή σύμβαση (με ονομαστική ψηφοφορία παρακαλώ...) στοχοποιώντας ανθρώπους; ότι δημαγωγικά ζήτησε τη διαγραφή των χρεών ενός πολυάριθμου τμήματος των δανειοληπτών και τη μείωση των χρεών όλων ανεξαιρέτως των δανειοληπτών από τις τράπεζες κάτι που θα τίναζε στον αέρα την τραπεζική πίστη (να τονίσουμε εδώ το “πίστη”...), καταστρέφοντας έτσι εκατομμύρια καταθέτες και την ελληνική οικονομία; ότι ζήτησε να ακυρωθεί η (ολοκληρωμένη) συμφωνία για τα υποβρύχια τύπου 214 με αποτέλεσμα χιλιάδες ανέργους στις ναυπηγοεπισκευαστικές ζώνες και την ανατροπή των πολιτικοστρατιωτικών ισορροπιών στο Αιγαίο; Ότι προτείνει να μην πληρωθούν τοκοχρεολύσια και να γίνει μονομερής παύση πληρωμών για τρία χρόνια με ανυπολόγιστες συνέπειες για το ελληνικό δημόσιο και τον πληθυσμό;
Τι να πεις; Μέσα από τις λέξεις όντως “κρύβεται ο Αλέξης”. Πραγματικά δεν υπάρχει τέλος στο κακόφωνο ρεσιτάλ του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Το δυστύχημα είναι ότι παλαιότερα οι κραυγές του θα αντιμετωπίζονταν ως γραφικότητα. Όμως σε στιγμές κρίσης όπως η σημερινή που η ελληνική κοινωνία χειμάζεται, και η μεσαία τάξη βάλλεται ποικιλοτρόπως με επαχθή μέτρα, ο ακραίος λαϊκισμός και οι αιθεροβαμονικές μη - λύσεις βρίσκουν εύφορο έδαφος στην κοινωνία τόσο εκ Δεξιών όσο και εξ Ευωνύμων.
Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ των εξυπνακισμών, μαζί με το μονολιθικό ΚΚΕ δεν είναι απλώς ανεύθυνα κομματικά σχήματα που σηκώνουν το αντιμνημονιακό φλάμπουρο.
Στις παρελθούσες δεκαετίες συνέβαλαν καθοριστικά στην κυριαρχία κλίματος ανομίας, ευνόησαν λογικές του δικομματισμού τύπου “όλα τα κιλά όλα τα λεφτά” υπερθεματίζοντας στις σπατάλες, λειτούργησαν ως εκπρόσωποι και μεταπράτες των πιο στενών συνδικαλιστικών συμφερόντων εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, ευνόησαν και στήριξαν τη διαμόρφωση του πελατειακού κράτους και τη διάβρωση του κρατικού μηχανισμού κρύφτηκαν πίσω από τα εύκολα “όχι” τους. Δεν είναι δυνατόν να είναι τιμητές οι ιδεοληπτικοί Αλέξης και Αλέκα!
Εξαιρουμένης της ΔΗΜΑΡ, (της οποίας όμως η υπευθυνότητα ακολουθεί δυστυχώς αντιστρόφως ανάλογη πορεία με τη δημοτικότητά της, καθώς εξελίσσεται ταχέως σε ΣΥΡΙΖΑ light...), ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ λειτουργούν ανερυθρίαστα σαν κερδοσκοπικά κομματικά funds που με ένα δογματικό υπερβατισμό έχουν επενδύσει στο θάνατο της πατρίδας μας και τη διάλυση της αστικής τάξης (όπως άλλωστε αναγραφόταν παλαιότερα στα κιτάπια του ενιαίου ΚΚΕ περί ανάγκης ριζοσπαστικοποίησης του πληθυσμού παντί τρόπω). Xωρίς υπευθυνότητα. Δίχως έγνοια για το μέλλον μιας χώρας αποσυνάγωγης, διαλυμένης και κοινωνικά αποσαθρωμένης που μόνο γεωγραφικά θα ανήκει στην Ευρώπη. Χωρίς αιδώ.
Δείτε ζωντανά
Ακούστε ζωντανά
Follow @skaigr