“Την παραίτησή το υπέβαλε ο βρετανός υπουργός Ενέργειας Κρις Χιουν μετά την ανακοίνωση του Ανώτατου Εισαγγελέα της Αγγλίας ότι θα απαγγείλει κατηγορίες σε βάρος του, επειδή η πρώην σύζυγος του ανέλαβε την ευθύνη για παραβίαση ορίου ταχύτητας, την οποία είχε διαπράξει ο ίδιος”
Το 2008 κάηκε το ιστορικό κέντρο. Ο τότε υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος κατήγγειλε οργανωμένο σχέδιο, αλλά ξέχασε να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες που του αναλογούσαν και δεν παραιτήθηκε.
Το 2012 κάηκε το ιστορικό κέντρο. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής κατήγγειλε οργανωμένο σχέδιο, αλλά ξέχασε να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες που του αναλογούν και δεν παραιτήθηκε. Επειδή η ιστορία μοιάζει σαν copy - paste φάρσα, μήπως το 2016 θα πρέπει να διοργανώνουμε αγώνες εμπρησμών και λεηλασιών για τους κουκουλοφόρους μπας και κερδίζουμε και τουριστικό συνάλλαγμα από το ολοκαύτωμα; (προτεινόμενη ονομασία Νερώνειoι Αγώνες).
Κύκλοι της ΕΛΑΣ επέμεναν πάντως ότι το έργο τους εν μέρει πέτυχε, καθώς στόχος ήταν να προστατέψουν τη Βουλή και τις παρακείμενες πρεσβείες και υπουργεία. Τι κρίμα που δεν βρισκόμαστε πλέον στην Αθήνα του 1850 και η Αθήνα δεν είναι μόνον τα ανάκτορα.
Γιατί δεν είναι επιτυχία να μην έχεις αντλήσει διδάγματα από το 2008. Δεν είναι επιτυχία να σημειωθούν σοβαρές ζημιές σε περίπου 150 κτίρια στην Αθήνα, 40 από τα οποία καταστράφηκαν ολοσχερώς. Δεν είναι επιτυχία να καταστραφούν περιουσίες και να χάσουν τη δουλειά τους δεκάδες εργαζόμενοι. Δεν είναι επιτυχία να παίζουν κάποιοι την κολοκυθιά για το ποιος φταιει έως ότου το ζήτημα ξεχαστεί. Δεν είναι επιτυχία τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να είναι ξέφραγο αμπέλι. Δεν είναι επιτυχία να συστήνεις (διυπουργικές) επιτροπές για τα επεισόδια όταν δεν γίνονται ούτε τα αυτονόητα (εξάλλου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής [o οriginal] είχε πει ότι αν θέλεις να αποφύγεις ένα πρόβλημα κάνεις μια επιτροπή...). Δεν είναι επιτυχία η χώρα να θυμίζει Άγρια Δύση, όταν μετεμφυλιακά οι συμμορίες των βετεράνων πλιατσικολογούσαν και η ομοσπονδιακή εξουσία ήταν ανίκανη να παρέμβει.
Το υπουργείο Προστασίας του Πολιτικού και η ελληνική αστυνομία με την ουσιαστικά ωχαδερφιστική στάση τους ομολογούν ότι αδυνατούν ή αδιαφορούν να προστατέψουν την ιδιωτική και δημόσια περιουσία και πάνω απ' όλα το δημόσιο χώρο ως δημόσιο βήμα. Το κύρος της ηγεσίας της ΕΛΑΣ και του πολιτικού της προϊσταμένου έχει μετατραπεί σε αποκαΐδια• 2000 κάφροι φανέρωσαν τη γύμνια της Πολιτείας την Κυριακή. Ήταν οι πραγματικοί “αντιεξουσιαστές στην εξουσία” για 8 περίπου ώρες, ή μήπως κάποιοι απεργάζονται την παγίωση και την επαύξηση των θυλάκων παραβατικότητας και των γκέτο στον αστικό ιστό;
Τις τελευταίες δεκαετίες ο παχυδερμισμός και η ευθυνοφοβία ήταν ο κανόνας, και όχι η εξαίρεση, για ορισμένους βλαστούς της μεταπολιτευτικής Ελλάδας και αργότερα ταγούς της πολιτικής και της ακαδημαϊκής ζωής. Η θρασυδειλία, οι συνδικαλιστικοί και κομματικοί φατριασμοί είχαν αναχθεί σε αξίες, ήταν προσόντα ανέλιξης και όχι άγος για την νεοελληνική παρακμιακή κοινωνία. Είναι μία ακόμη μεταβλητή στην εξίσωση της σημερινής κατάντιας.
Ενόσω τα θλιβερά επεισόδια εξελίσσονταν, οι πολιτικοί αρχηγοί τα καταδίκασαν διεκπεραιωτικά από το περιστύλιο της Βουλής. Η ίδια πάντα μανιέρα. (Και) στη δημόσια ασφάλεια τα λόγια περισσεύουν, οι πράξεις είναι λιγοστές. Αντί να περάσουμε στη λογική της μηδενικής ανοχής παραμένουμε στην ολέθρια αντίληψη της μηδενικής ενοχής.