Τα παιδιά των κομμάτων δεν βλέπουν την ώρα να πιάσουν και πάλι δουλειά. Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία.
Ουσία έχει να αρχίσει να λειτουργήσει και πάλι το σύστημα όπως το γνωρίζαμε. Να δούμε άσπρη μέρα. Καμία εξυπηρέτηση, καμιά μεσολάβηση. Να ξαναγίνουμε χρήσιμοι. Να πιάσουμε δουλειά... Αντε πολύ κράτησε αυτό το πανηγυράκι με τον τεχνοκράτη που δεν έχει ιδέα από πολιτική. Χούντα το καταντήσανε. Αντε να βγάλουμε και ‘κανα χιλιάρικο στο πλάι...
Να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν. Σταθερά, δημοκρατικά και «αναπτυξιακά», για κάποιους. Οι υπόλοιποι θα έχουν πάντα την συλλογική σύμβαση να τους κρατάει ίσους.
Τα παιδιά των κομμάτων ξέρουν ότι σε ένα αξιοκρατικό σύστημα, τα πρώτα που θα έχαναν τη δουλειά τους λόγω ανικανότητας είναι αυτά.... Γι’ αυτό και βρίσκονται σε μεγάλο αδιέξοδο.
Η Αρσινόη πιστεύει στην αξιοκρατία –και δεν είναι η μόνη. Πίστευε και πιστεύει ότι οι ικανοί άνθρωποι μπορούν να διεκδικήσουν για τον εαυτό τους και για όσους αγαπούν (ακόμα και για την πατρίδα τους) ένα καλύτερο αύριο. Η Αρσινόη πιστεύει ότι όταν είσαι ο καλύτερος, πολλοί θα προσπαθήσουν αλλά λίγοι θα καταφέρουν να σταθούν εμπόδιο στο δρόμο σου –ίσως και κανένας.
Στη χώρα που το «δικαίωμα» περισσεύει και η υποχρέωση υπολείπεται η Αρσινόη λεει ότι τα κακομαθημένα παιδιά που μαζί με όλο τους το σόι τα τρώγανε μέχρι πρότινος, βρίσκονται σε μεγάλο αδιέξοδο. Οι άλλοι αυτοί που πάλευαν να τα καταφέρουν ακόμη το ίδιο κάνουν, ελπίζοντας..
Λίγο πριν τις «διαγραφές» όλοι έκοβαν τις φλέβες τους, είχαν το πολύ της μόδας τελευταία «συνειδησιακό πρόβλημα» με τον κατώτερο μισθό. Ποιον κατώτερο παιδιά? Αυτόν που τα δύο τελευταία χρόνια υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα? Θα σας έλεγα υποκριτές, αλλά σήμερα βλέπω ότι σας απασχολούν σοβαρότερα ζητήματα, όπως αυτό των «πολιτικών συσχετισμών». Ή αλλιώς πες μου πόσο σοβαρό είναι το συνειδησιακό σου πρόβλημα να σου πω με ποιους συσχετίζεσαι.
Η Αρσινόη λεει: Οσο περισσότερο κλονίζεται το σύστημα που φτιάξανε τα παιδιά των κομμάτων (υπάκουων και ανυπάκουων μαζί) τόσο περισσότερα κτίρια θα καίγονται. Και όσο πιο πολύ απειλείται το συστηματάκι που χτίσανε τα παιδιά των κομμάτων και οι γονείς τους, στο τέλος θα καούν και βιβλία. Στο όνομα της δημοκρατίας (μου), της ελευθερίας (μου), του πλουραλισμού, και άλλων ιδεωδών που πέρασαν αλλά ποτέ δεν άγγιξαν.
H Αρσινόη σε πείσμα του «κοινού αισθήματος» που προπαγανδίζουν τα ΜΜΕ που λαϊκίζουν περήφανα πιστεύει ότι με λίγη προσπάθεια η Ελλάδα θα γίνει ξανά μια χώρα υπόδειγμα. Μια χώρα άξια των άξιων πολιτών της.