“Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει δεκτό κάτι τέτοιο. Ανάλογη πρόταση είχε κάνει στο παρελθόν και Ολλανδός υπουργός. Δεν το συζητάμε καν”
Υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές αρνούνται κατηγορηματικά το ενδεχόμενο επιτρόπου για την Ελλάδα (είναι κατηγορηματικοί - λες να γίνει;)
“Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει, γιατί προσβάλει την εθνική μας αξιοπρέπεια”
Πάνος Μπεγλίτης (όσο το διαψεύδουν αυτοί τόσο πιο βέβαιο φαντάζει)
“Ο πολιτικός κόσμος δεν θα το δεχθεί”
Μανώλης Κεφαλογιάννης
(Α! καλά! ΑΥΤΟΣ ο πολιτικός κόσμος; ΩΧ. Ε-ε-ερχεταί!)
Θα τους δούμε; Ο ειδικός επίτροπος “ελληνικής οικονομίας” και η “επιτόπια ελεγκτική οντότητα” φαίνεται ότι οσονούπω θα είναι σιμά μας, ακριβώς γιατί κάποιοι εθνοκόκορες κακαρίζουν εντός του ελληνικού κοτετσιού ότι δεν θα το δεχθούν. Ο επίτροπος “ελληνικής οικονομίας” θα επιτηρεί τις δημόσιες δαπάνες, θα έχει δικαίωμα άσκησης βέτο στις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης ενώ δεν αποκλείεται (ω της ύβρεως) να έχει ακόμη και τη δυνατότητα αλλαγής των ωρών προβολής των τουρκικών σίριαλ.
Όσο για τους εθνοκόκορες, πολύ κακάριζαν και στο παρελθόν περί εθνικής κυριαρχίας, αλλά από αβγά μηδέν, παρότι στην πράξη είναι... κότες (στις μεταρρυθμίσεις, στην αντιμετώπιση των συντεχνιών κουλουπού κουλουπού), οπότε κρατάτε όχι “μικρό καλάθι”, αλλά καθόλου καλάθι. “Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες” που λέει κι ο σοφός λαός.
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για το λαό (όποιοι απέμειναν δηλαδή, οι μισοί κούνησαν μαντίλι για το εξωτερικό και οι άλλοι μισοί ψάχνουν μπας και παράπεσε καμιά ντομάτα στο Σύνταγμα) δεν υπάρχει λόγος να ομφαλοσκοπούμε, δεν υπάρχει λόγος να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα (όσο και “τσιμπημένη” να' ναι η τιμή του), δεν υπάρχει λόγος να ανεβάζουμε πίεση (υπάρχει και έλλειψη φαρμάκων, ρωτήστε τον Ανδρέα αν και κάπου θα δίνει συνέντευξη). Αφού το νέο “Όχι” του 2012 θα μεταβληθεί τελικά σε “Περάστε κοινοτικέ κόσμε δύο κρίκοι ένα τάλιρο”, πρέπει να προσπαθήσουμε να προλάβουμε τις εξελίξεις κι όχι μόνο να χαλαρώσουμε και να το απολαύσουμε.
Και μην ακούω σαχλαμάρες περί “γκαουλάιτερ” και δήθεν εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας έτσι; Καλοί μου άνθρωποι, πόσο χειρότερος θα είναι ένας νέος επίτροπας τύπου Ράιχενμπαχ από τον Παπανδρέου, τον Χρυσοχοΐδη ή τον Σαμαρά; Γι' αυτό λοιπόν σας λέω· αντί να περιμένουμε παθητικά τις εξελίξεις ας συμβάλλουμε δημιουργικά προτείνοντας ορισμένους επιτρόπους Οικονομικών και κάποια στελέχη για την “επιτόπια ελεγκτική οντότητα” που θα αναλάβουν να μας σώσουν θέλουμε δε θέλουμε:
1.) Ότο Ρεχάγκελ. Ο “Rehackles” συνιστά τη “νο 1” επιλογή. Οδήγησε την Ελλάδα στο Euro του 2004, γνωρίζει καλά την ελληνική νοοτροπία, και επιπλέον είναι Γερμανός, κάτι σημαντικό για τα αναγκαία (και απευκταία) τετ α τετ με την Άνγκελα. Βεβαίως το να κερδίσεις ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την εθνική Ελλάδας είναι πολύ πιο εύκολο από το να καταστήσεις βιώσιμο το ελληνικό χρέος. Αν μη τι άλλο, ο Rehackles είχε και καλούς παίκτες στην Πορτογαλία...
2.) Νανά Μούσχουρη. Η πολιτογραφημένη γαλλίδα πρώην ευρωβουλευτής Νανά Μούσχουρη μπορεί να δώσει σημαντικές λύσεις. Οι πρόσφατες δηλώσεις της (“ακόμη και οι Έλληνες πρέπει να μάθουν ότι πρέπει να εξοφλούν τα χρέη τους”) την καθιστούν αξιόπιστη σε Παρίσι και Βερολίνο. Το εμβληματικό τραγούδι της 
Νανάνγκελα “Ξύπνα αγάπη μου” μπορεί να βοηθήσει τους βολευτές να είναι σε εγρήγορση την ώρα των συνεδριάσεων της Βουλής, κι όχι μόνο όταν πρέπει να μπλοκάρουν κανένα αντισυντεχνιακό νόμο. Το επίσης γνωστό τραγούδι “Σαν σφυρίξεις τρεις φορές”, που αφήνει μια γουέστερνοειδή απειλή να αιωρείται, είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στην τρόικα.
3.) Mr. Bean. Ως Βρετανός, ο Mister Bean θα ήταν μια πολύ καλή λύση, ακριβώς επειδή η Γηραιά Αλβιόνα δεν είναι μέλος της Ευρωζώνης. Θα διατηρήσει αποστάσεις από Άνγκελα και Νικολά, και ακριβώς επειδή έχει ελάχιστη νοημοσύνη και απειροελάχιστες ικανότητες έχει και πολλές πιθανότητες να πετύχει (συγκρίνετέ τον με ποιους μάς κυβέρνησαν τις τελευταίες δεκαετίες και θα καταλάβετε).
4.) Ζακ Κλουζό. Ο επιθεωρητής Κλουζό μπορεί να πραγματοποιήσει έρευνες για τα χαμένα κοινοτικά κονδύλια αλλά και τη χαμένη τιμή της ελληνικής πολιτικής. Δεν θα βρει τίποτε βέβαια.
Όσον αφορά τα στελέχη της “επιτόπιας ελεγκτικής οντότητας” που θα συνεργαστούν με τον επίτροπο χρειάζεται όσο να είναι να 'χουν κάποιο κύρος, κάποια οντότητα που λέει και η επωνυμία, βρε αδελφέ. Γι' αυτό προτείνουμε ταπεινά σε Βερολίνο, Ουάσιγκτον και Φρανκφούρτη τους εξής:
- Την κριτική επιτροπή του Master Chef (αν και πάλι χρειαστεί μαγείρεμα των στατιστικών στοιχείων είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Greek statistics να γλείφεις τα δάκτυλά σου)
- Την κριτική επιτροπή του 
Dancing on Ice (ξέρουν καλά από στροφές 180 μοιρών, κυβιστήσεις, πιρουέτες και εύθραυστες ισορροπίες)
- Τους Fab 5 (ή 4 χωρίς το θύμα των αντεργατικών απολύσεων Ψινάκη ή 3 χωρίς τον Γαβαλά που ενδέχεται να ασχολείται τα επόμενα έτη με τα νέα συνολάκια των φυλάκων του Κορυδαλλού). Θα ράψουν στο άψε – σβήσε το νέο μοντέλο της ντεμοντέ ελληνικής οικονομίας σε ζεστά και γήινα χρώματα του τάφου (αποχρώσεις του καφετί, του πορτοκαλί και του μαρμαρί). Για έκτακτους εθνικούς λόγους ο Ηλίας Ψινάκης μπορεί να επανέλθει στην ομάδα (παρά)κρουσης των Fab, καθώς ως δημοτικός σύμβουλος θα βοηθήσει στην ανάταξη των οικονομικών των Δήμων. Επίσης, με την ανυπέρβλητη τεχνογνωσία του, ο Λάκης Γαβαλάς μπορεί να βοηθήσει τα μάλα τον επίτροπο στον εκσυγχρονισμό του πτωχευτικού δικαίου.
Hθικό δίδαγμα: Αν το πολιτικό προσωπικό είχε αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, αν είχε προβεί εγκαίρως στις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, τότε ακόμη και αν οι εταίροι έθεταν ζήτημα επιτροπείας ή αλλαγών στο μισθοδοτικό κόστος θα υπήρχαν αξιόλογες διαπραγματευτικές εφεδρείες. Κακά τα ψέματα, όταν βλέπεις το μετριοπαθή νέο πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς να υποστηρίζει τη λύση της επιτροπείας, τότε κατανοείς ότι έχουμε χάσει προ πολλού την έξωθεν καλή μαρτυρία. Όλα τα άλλα είναι πομφόλυγες για εσωτερική κατανάλωση.