ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΑ


Μαρτυρία επιζώντος της Γενοκτονίας Ποντίων: Γεννίθικα στο χωρίον Ζαγγάρ

Το έγγραφο - ντοκουμέντο δόθηκε στη δημοσιότητα στο πλαίσιο της θλιβερής ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στις 19 Μαΐου 1919 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων ξεριζωμού από τα πάτρια εδάφη.

 
Τη συγκλονιστική αυτοβιογραφία του Ιγνάτιου Γαβριηλίδη, που περιγράφει ολοζώντανα την διαδρομή ενός παιδιού από την Τραπεζούντα έως την Μακεδονία έδωσε στη δημοσιότητα ο εγγονός του που φέρει το ίδιο ονοματεπώνυμο. 

Το έγγραφο - ντοκουμέντο δόθηκε στη δημοσιότητα στο πλαίσιο της θλιβερής ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στις 19 Μαΐου 1919 με τη συμπλήρωση 100 χρόνων ξεριζωμού από τα πάτρια εδάφη.

«Βιώματα αποτυπωμένα στο χαρτί από ένα παιδί, που εκτός από το όνομά του, μου χάρισε αίμα και πνοή, ώστε να μπορώ σήμερα να μνημονεύω τον ίδιο αλλά και τις 353.000 αδικοχαμένες ψυχές των Ελλήνων του Πόντου» σχολιάζει σήμερα ο εγγονός του Ιγνάτιου Γαβριηλίδη.

Οι Πόντιοι απόγονοι των μαρτύρων του 1919 διεκδικούν και σήμερα, και θα συνεχίσουν να διεκδικούν, τη Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, τη λύτρωση ουσιαστικά των 350.000 και πλέον αθώων ζωών που χάθηκαν και μαρτύρησαν, αλλά δεν μας αφήνουν να τους ξεχάσουμε με ντοκουμέντα όπως αυτό.




Σύντομη Αναδρομή Γεγονότων 

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Îεν ÏÏάÏÏει διαθέÏιμη ÏεÏιγÏαÏή για Ïη ÏÏÏογÏαÏία.

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Αναλυτικά

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και εκτοπισμούς εναντίον Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η εκτόπιση, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και πορείες θανάτου στην έρημο. Υπολογίζεται ότι εξαιτίας των διωγμών έχασαν τη ζωή τους περίπου 100 ως 150 χιλιάδες άτομα. Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα.

Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών εμπεριέχουν πλήθος μαρτυριών για τη γενοκτονία που διαπράχθηκε κατά των Ποντίων κατοίκων της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η γενοκτονία πραγματοποιήθηκε παράλληλα με γενοκτονίες εις βάρος και άλλων πληθυσμών, δηλαδή των Αρμενίων και των Ασσυρίων, με αποτέλεσμα ορισμένοι ερευνητές να θεωρήσουν τις επιμέρους διώξεις ως τμήματα μιας ενιαίας γενοκτονικής πολιτικής εις βάρος των Ελλήνων ή, γενικότερα, των Χριστιανών της Μικράς Ασίας.

Κατόπιν εισήγησης του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τη γενοκτονία το 1994, και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο». Το 1998 η Βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως «ημέρα εθνικής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος». Πέρα από το ελληνικό κράτος, ο διωγμός των Ποντίων αναγνωρίζεται επισήμως ως γενοκτονία από την Κύπρο, την Αρμενία, την Σουηδία, ορισμένες ομοσπονδιακές δημοκρατίες της Ρωσίας οκτώ πολιτείες των ΗΠΑ, τη βουλή της πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας, την Αυστρία, την Ολλανδία, και από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών.

Η διαδικασία εξόντωσης των ελληνικών πληθυσμών του Πόντου διακρίνεται ιστορικά σε τρεις συνεχόμενες φάσεις: από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ως την κατάληψη της Τραπεζούντας από τον ρωσικό στρατό (1914-1916), η δεύτερη τελειώνει με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1916-1918) και η τελευταία ολοκληρώνεται με την εφαρμογή του Συμφώνου για την ανταλλαγή των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (1918-1923).

ΠεικÏνα ίÏÏÏ ÏεÏιέÏει: 1 άÏομο, ÏÏέκεÏαι και ÏÏαίθÏÎ¹ÎµÏ Î´ÏαÏÏηÏιÏÏηÏεÏ

Α' και Β' ΦΑΣΗ


Το κύμα μαζικών διώξεων ξεκίνησε στον Πόντο με την μορφή εκτοπίσεων το 1915. Η τουρκική ήττα κατά τον ρωσσο-τουρκικό πόλεμο στην περιοχή, στο Σαρικαμίς στην βόρεια περιοχή της Μικράς Ασίας το 1915, αποδόθηκε στους Έλληνες που υπηρετούσαν στον οθωμανικό στρατό. Ως συνέπεια αυτού, όλοι οι στρατολογημένοι Πόντιοι εξαναγκάστηκαν σε στρατολόγηση στα τάγματα εργασίας. Έτσι δεν άργησαν να εκδηλώνονται κύματα λιποταξίας, με τον κόσμο να καταφεύγει στα βουνά. Μάλιστα στην επαρχία Κερασούντας, για αυτό τον λόγο, κάηκαν 88 χωριά ολοσχερώς μέσα σε τρεις μήνες. Οι Έλληνες της επαρχίας, περίπου 30.000, αναγκάστηκαν να διανύσουν, πεζοί, πορεία προς την Άγκυρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αναπόφευκτα το ένα τέταρτο αυτών πέθαναν καθ' οδόν.
Οι εκτοπίσεις συνεχίζονταν ακατάπαυστα και κατά την εποχή που τα ρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στην Τραπεζούντα στις αρχές του 1916. Ιδιαίτερα με το πρόσχημα ότι οι Πόντιοι υποστήριζαν τις κινήσεις των Ρώσων μεγάλος αριθμός κατοίκων από τις περιοχές της Σινώπης και της Κερασούντας εκτοπίστηκαν στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας. Σημειώθηκαν επίσης και εξαναγκαστικοί εξισλαμισμοί γυναικών.

Πόντιοι αντάρτες.

Οι διώξεις προκάλεσαν τη δημιουργία θυλάκων αντίστασης από τους Πόντιους. Τελικά οι διώξεις εντάθηκαν με την έκδοση διατάγματος, τον Δεκέμβριο του 1916, που προέβλεπε την εξορία όλων των ανδρών από 18 ως 40 ετών και τη μεταφορά των γυναικόπαιδων στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Η εφαρμογή αυτού του μέτρου ξεκίνησε από την Άνω Αμισό και στην Μπάφρα. Στην επαρχία Αμάσειας 72.375 Έλληνες, από τους συνολικά 136,768, εκτοπίστηκαν, από τους οποίους το 70% πέθανε από τις κακουχίες. Πολλοί Πόντιοι θέλησαν να αντισταθούν οργανώνοντας, στις ορεινές εκτάσεις του Πόντου, αντάρτικα εναντίον του τακτικού στρατού, όπως στη Σάντα.

Στον Άγιο Γεώργιο Πατλάμ της Κερασούντας είχαν συγκεντρωθεί 3.000 Έλληνες, οι οποίοι έγκλειστοι και σε συνθήκες ασιτίας από τις οθωμανικές αρχές, βρήκαν αργό θάνατο. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου εξορίστηκαν συνολικά 235.000 Πόντιοι, ενώ 80.000 μετανάστευσαν στη Ρωσία. Ταυτόχρονα όμως, λιγότερο έντονες ήταν οι διώξεις που υπέστησαν, τότε, οι Έλληνες του ανατολικού Πόντου, στην περιοχή της Τραπεζούντας, κυρίως λόγω της ικανότητας του μητροπολίτη Χρύσανθου να συνδιαλλάσσεται με τις τοπικές αρχές, αλλά και από το γεγονός ότι από τον Απρίλιο του 1916 η περιοχή καταλήφθηκε από τον ρωσικό στρατό.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του επίσκοπου Τραπεζούντας, ο αριθμός των θυμάτων αυτών των πολιτικών ανήλθε, για εκείνο το διάστημα, σε 100.000 περίπου. Δεν έπαψαν και οι διαμαρτυρίες από Αυστριακούς και Αμερικανούς διπλωμάτες κατά της οθωμανικής κυβέρνησης.

Γ' ΦΑΣΗ

Ύστερα από την συνθηκολόγηση της Ρωσίας και την απόσυρση του ρωσικού στρατού από την περιοχή, εντάθηκαν οι διώξεις στην περιοχή. Με την άφιξη του Κεμάλ Ατατούρκ, τον Μάιο του 1919, στην περιοχή και την έξαρση του κινήματός του εντάθηκε η δράση ατάκτων ομάδων (τσετών) κατά των χριστιανικών πληθυσμών.

Îεν ÏÏάÏÏει διαθέÏιμη ÏεÏιγÏαÏή για Ïη ÏÏÏογÏαÏία.

O Τοπάλ Οσμάν

Στις 29 Μαϊου ο Κεμάλ ανέθεσε στον τσέτη Τοπάλ Οσμάν την επιχείρηση για τη διενέργεια μαζικών επιχειρήσεων κατά του τοπικού πληθυσμού. Σε αυτό το πλαίσιο, πραγματοποιήθηκαν οι σφαγές και οι εκτοπίσεις των Ελλήνων στη Σαμψούντα και σε 394 χωριά της περιοχής, κατοικημένα από ελληνικούς πληθυσμούς. Σχετικές αναφορές έχουν καταγραφεί από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, καθώς και από τον Αμερικανό πρέσβη Χένρυ Μοργκεντάου.

Μεταξύ Φεβρουαρίου και Αυγούστου 1920 πραγματοποιήθηκε η πυρπόληση της Μπάφρας και η μαζική εξόντωση των 6.000 Ελλήνων που είχαν σπεύσει να βρουν προστασία στις εκκλησίες της περιοχής. Συνολικά από τους 25.000 Έλληνες που ζούσαν στις περιοχές της Μπάφρας και του Ααζάμ, το 90% δολοφονήθηκε, ενώ από τους υπόλοιπους, οι περισσότεροι εκτοπίστηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.

Οι προύχοντες και οι προσωπικότητες του πνεύματος, συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο από τα αποκαλούμενα "Δικαστήρια της Ανεξαρτησίας" στην Αμάσεια, κατά τον Σεπτέμβριο του 1921. Παράλληλα, σημειώνονταν και εξαναγκαστικές αποσπάσεις νεαρών κοριτσιών και αγοριών από τις οικογένειές του, τα οποία δίνονταν για τα χαρέμια των εύπορων Τούρκων.

Το ζήτημα του πλήθους των θυμάτων των διωγμών κατά τη δεκαετία που διήρκεσε ως και τη Μικρασιατική Καταστροφή απασχολεί μελετητές και ακτιβιστές που επιζητούν την αναγνώρισή των γεγονότων ως γενοκτονίας και συναρτάται με το ερώτημα του πλήθους των Ελλήνων που ζούσαν στη Μικρά Ασία την περίοδο έναρξης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην περίπτωση του Πόντου, ο μελετητής και πρόσφυγας ο ίδιος Γεώργιος Βαλαβάνης καθιέρωσε το 1925 τον αριθμό των 353 χιλιάδων θυμάτων, τον οποίο εν συνεχεία αναπαρήγαγαν οι ακτιβιστές της ποντιακής γενοκτονίας με αποτέλεσμα να γίνει επίσημα αποδεκτός και να επαναλαμβάνεται σε όλες τις σχετικές τελετές μνήμης. Ο πολιτικός επιστήμονας Ρούντολφ Ράμμελ εκτιμά ότι στοίχισε τη ζωή περίπου 326.000-382.000 Ελλήνων. Τον αριθμό των 350.000 νεκρών στον Πόντο κατά την περίοδο της Αρμενικής γενοκτονίας, 1915-1923, επαναλαμβάνουν οι μελετητἐς γενοκτονιών Σάμιουελ Τότεν και Πωλ Μπάρτροπ.



ΤΟ ΙΔΙΟΧΕΙΡΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ 1924 

Ιγνάτιος Γαβριηλίδης του Ιωσήφ από το Ζαγγάρ Χαλδείας (Αργυρούπολη).
”Η βιογραφία μου’


Εγώ γεννίθικα στο χωρίον Ζαγγάρ τού (Πόντου) Μάρτιος 1905 από μικρό παιδί πήγαινα στο σχολείο μα η τύχη μου δε με βοήθησε να τελειώσω τας σπουδάς μου. Απόφοιτος (γ) δημοτικού το 1916 εξεράγη ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος που μας εκλώνησε. Οι Τούρκοι αχόρταγοι δεν ήθελαν να ελευθερωθούναι η Ρομηοί, μας εξετόπησεν στο εσωτερικών της Ασίας. Οι οικογένια μας αποταιλείτο από δώδεκα άτομα οι περισόταιροι ξεψύχησαν στον δρόμο από τοίς κακουχείες έως που κατέβαμε στο Καρά Ισάρ (Νέα Κεσάρεια). Εδώ είναι οι νοποί τάφοι τον προπατέρον μας, δεν το θυμάμαι πόσον καιρόν κατοικησαμαι και από εδώ που μήναμαι η μόνο τέσσεροι φθάσαμαι στην Σεβάστεια ξυπόλειτος ζητηάναυα, μείναμε εδώ δύο μήνας και από εδώ πήραμε τον κατήφορο διά το Γιοζκάτι (Γιοσγκάτ), εδώ μείναμε λίγες μέρες, ναι εδώ είναι ο τάφος της αδελφής μου η μία από τους τέσερας που έπαθε τον φρικτόν θάνατον, άσπλαχνος θεός δεν την γλύτωνε όπως και τους άλλους με τα αγαθά του χέρια την άφισε να γίνει θήμα του Τούρκου και πέρασε στο κοφτερό μαχαίρι του. Από εδώ πάλι με τα πολάς περιπλανίσης κατεβίκαμαι εις Κεσκίν την πόλιν του αιωνίου πάθους μου που απώλεσα την ακοήν μου, μείναμε και εδώ τέσερα έτη, με τα ταύτα ανεχωρίσαμεν εις την Άγκυραν επιδή δεν είχαμεν μόνιμον κατοικίαν μείναμε και εδώ έως δύο έτη όπου και έγεινε η Ελληνο-Τουρκική Ανταλλαγή (1924) και ξεκινήσαμαι από εδώ ώς ανταλάξιμοι δια την Ελλάδα. Από την Άγκυρα έως την Κων/πόλιν σιδηροδρομικός περάσαμαι τον ποταμόν (άλην)* περάσαμεν και άλας πολάς πόλεις Νέα Σμύρνη, Εσκίρ Σεχέρ (Εσκισεχίρ) και τον ποταμόν Ζαγγάριον. Είδαμε τα μέρη όπου έγειναν οι μάχαι Ελλήνων και Τούρκων το 1922 και με τα ολίγαν φθάσαμαι είς την Πόλιν την νύχτα καθήσαμαι εδώ δύο ημέρας και με ταύτα μας εβάλανε εις έναν Ελληνικόν ατμόπλοιον που ήτανε εντός του Κεράτιου Κόλπου. Όνομα του ατμόπλοιου (Ερμής) και ανεχωρήσαμεν διήλθαμαι τα Δαρδανέλλια και τον Ελίσποντον μετά ένα ημερονύχτιον φθάσαμε εις την Ελλάδα εις το λιμοκαθαρτήριον του Πειραιώς, μείναμαι και εδώ ημέρας 15 καραντίναν, με ταύτα ο καθείς εδιάλεξεν τον τόπον του προορισμού του, έπειτα πέρνομαι απ΄εδώ το ατμόπλοιον (Θρασύβουλος) και φτάνομαι εις την Θεσσαλονίκην καθίσαμαι και εδώ δέκα πέντε ημέρας από κάτω είς τα σκηνάς και πάλι πέρνομαι τον σιδιρόδρομον και ταξιδεύοντας την Μακεδονίαν φθάσαμαι είς το (Σόροβιτζ) Αμύνταιω κοιμηθήκαμαι και εδώ ημέρας οκτώ όπου διαλέξαμαι και εμείς το τόπον μας, απεδώ σέρνοντας τα πράμματα μας με κάρα φθάσαμαι είς το χωρίον (Τρέπιστα) νυν Αγ. Χριστόφορος την 14 Σεμπτεμβρίου 1924.

ΤΑΥΤΑ ΑΦΙΕΡΩ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΘΟΥΣΑΝ ΓΕΝΝΕΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΩ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΝ ΙΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΛΗΣΜΟΝΕΙ.
Αρχικός τόπος Πόντος (Μ. Ασίας)
Επαρχία Χαλδείας
Χωρίον Ζαγγάρ
Όνομα οικογενείας 
Ιωσήφ Γαβριηλίδης αρχηγός
Ιγνάτιος
Αναστασία
Αναστάσιος
Ευθαλεία 
Μαρία
Εν Αγίο Χριστόφορο τη 15 Δεκεμβρίου 1925
Ιγνάτιος Γαβριηλίδης”



 
Taste of Athens 2019 :Το μεγαλύτερο γαστρονομικό φεστιβάλ στον κόσμο επιστρέφει στην Αθήνα!
16.09.2019, 13:02
Εντυπωσιακή ταπετσαρία αλά Μπαγιέ εξιστορεί το Game of Thrones
Από την Μάχη του Χέιστινγκς έως τις μάχες των δράκων και του Γουίντερφελ.
16.09.2019, 12:30
Έφυγε από τη ζωή ο τραγουδιστής των «The Cars» Ρίκ Όκασεκ
Οι Cars μεσουράνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στην αρχή της δεκαετίας του 80 με εμβληματικά...
16.09.2019, 12:18
Χάθηκε το Brexit: Κάλυψαν με λευκή μπογιά ολόκληρο το έργο του Bansky (pic)
Ω. Είχα προγραμματίσει, την ημέρα του Brexit, να αλλάξω το έργο στο Ντόβερ σε αυτό. Αλλά, κατά τα φαινόμενα...
16.09.2019, 11:01
Απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών ο ρόκερ Έντι Μάνεϊ
"Η οικογένεια Μάνεϊ ανακοινώνει με λύπη της ότι ο Έντι έφυγε από τη ζωή σήμερα το πρωί", ανέφερε η ανακοίνωση.
13.09.2019, 19:33
Αυτοψία της Λίνας Μενδώνη στο ξενοδοχείο ΑΚΡΟΠΟΛ
Οι αρχιτεκτονικοί σχεδιασμοί του Σ. Μαγιάση για το ξενοδοχείο Ακροπόλ, της οδού Πατησίων, το ανέδειξαν σε...
13.09.2019, 15:10
Πέθανε ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης
Ήταν δισέγγονος του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη - Τι είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ
13.09.2019, 13:26
Τα ανθρώπινα γλυπτά της Νέας Υόρκης επιστρέφουν στην Αθήνα!
Oι παραστάσεις των Pilobolus θα δοθούν από 18 έως 20 Οκτωβρίου στο CHRISTMAS THEATER στο κλειστό Ολυμπιακό...
13.09.2019, 12:24
Σε δύο άνδρες ανήκουν τελικά οι σκελετοί των Εραστών της Μόντενας
Οι δύο διάσημοι σκελετοί, εντοπίστηκαν το 2009 και σύντομα ονομάστηκαν εραστές αφού φαίνεται να κρατιούνται...
12.09.2019, 19:07
Λίνα Μενδώνη: Αυτοψία της υπουργού Πολιτισμού στο Μέγαρο Τσίλλερ (φώτο)
Το Μέγαρο (οδός Μαυρομιχάλη 6) χτίστηκε το 1882 και ήταν η κατοικία του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ.
11.09.2019, 19:50

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | ... | 29  Επόμενη

Σχόλια Αναγνωστών
Αποστολή Παραπόνων
Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Προστατέψτε τα προσωπικά σας δεδομένα. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι παράνομο ή προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.