Για το περιβάλλον μπορούμε να αισιοδοξούμε. Για όλα τα κόμματα αποτελεί πλέον προτεραιότητα, φυσικά στα χαρτιά. Η Νέα Δημοκρατία, στο προεκλογικό της πρόγραμμα, μπορεί να μην είχε λέξη για τις συντάξεις, είχε όμως ένα ολόκληρο κεφάλαιο για την προστασία του περιβάλλοντος και την βιώσιμη ανάπτυξη. Όσο για την αντιπολίτευση μέχρι και χρώμα σημαίας θα αλλάξει για να υπογραμμίσει την προσήλωσή της στην πράσινη ανάπτυξη. Ποιος είπε ότι μόνο στην Ευρώπη υπάρχει πράσινο κίνημα;

Είπαμε βέβαια στα χαρτιά, μόνο στα χαρτιά. Γιατί τέσσερα χρόνια τώρα, για παράδειγμα, η κυβέρνηση και η εκλεκτή της στην περιφέρεια Αττικής, πνίγηκαν στα ρηχά: δεν έκαναν τίποτα για τα σκουπίδια της πρωτεύουσας που απειλούν να μας πνίξουν. Μείναμε στο ότι οι αριστεροί τα μαζεύουν διαφορετικά και κάποιοι ασφαλώς θα επανεκτίμησαν το μαύρη γάτα, άσπρη γάτα, αρκεί να πιάνει τα ποντίκια, του Ντενγκ Ξιάο Πινγκ. Θα αποδειχθεί άραγε καλύτερη η κυβέρνηση της ΝΔ και ο καινούργιος γαλάζιος περιφερειάρχης; Θα το δούμε. Φυσικά δεν περιμέναμε να αντιμετωπίσει το θέμα μέσα στις πρώτες 10 μέρες, προσωπικά είμαι διατεθειμένος να περιμένω να περάσουν και οι 100. Θα ήταν αξιοσημείωτο ωστόσο αν στις προγραμματικές δηλώσεις γινόμασταν λίγο σοφότεροι για τις πραγματικές της επιδιώξεις. Από μια τεχνοκρατικά συγκροτημένη κυβέρνηση μάλιστα, που είναι «data driven»,  θα θέλαμε και ποσοτικά εκφρασμένους στόχους πχ για την ανακύκλωση ή για το πότε θα ολοκληρωθεί το δασικό κτηματολόγιο.

Είπαμε πνιγήκαμε στα ρηχά γιατί μιλάμε απλώς για τα αυτονόητα, αυτά που έχουν αντιμετωπιστεί από τις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες. Μπροστά μας όμως έχουμε και μια σειρά από άλλα θέματα που αφορούν το περιβάλλον και που μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο σημαντικά και ασφαλώς πιο δύσκολα σε βάθος χρόνου. Μια ματιά για παράδειγμα στον χάρτη με τα «οικόπεδα» που έχουν χαραχτεί κι έχουν αρχίσει να εκχωρούνται  για τις έρευνες πετρελαίου, θα πρέπει να κάνει τον καθένα μας να κάνει ένα βήμα πίσω. Περιλαμβάνει μερικές από τις πιο όμορφες και λιγότερο κακοποιημένες περιοχές της χώρας όπως στην Ήπειρο τα Ζαγοροχώρια. Κι ακόμα ένα από τα πιο ευαίσθητα θαλάσσια οικοσυστήματα, την Ελληνική Τάφρο όπου βρίσκονται σπάνια είδη ανάμεσα τους και οι πτεροφάλαινες όπως και οι φάλαινες φυσητήρες. Η WWF που δεν την λες αριστερή οργάνωση, έχει ξεκινήσει καμπάνια κατά των εξορύξεων, έστειλε μάλιστα και σχετική επιστολή στον κ. Μητσοτάκη.

Φυσικά το πρόβλημα είναι σύνθετο. Μια χώρα δεν μπορεί ελαφρά τη καρδία να παραιτηθεί από την αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου. Με ποιους όρους και ποιες προϋποθέσεις όμως; Πότε το συζητήσαμε; Πότε ασχολήθηκε ουσιαστικά η Βουλή με αυτά τα ζητήματα, πότε άκουσε όλους τους εμπλεκόμενους, πότε έθεσε όρους και πότε ενημερωθήκαμε εμείς οι πολίτες; Και βέβαια πώς συνδυάζεται με τους εθνικούς στόχους για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου; Ιδού πεδίον δόξης για την καινούργια κυβέρνηση και για την Βουλή. Να συγκροτηθεί ειδική εξεταστική επιτροπή και να εξετάσει σε βάθος το ζήτημα όπως ταιριάζει σε μια δημοκρατία. Με τις επιτροπές των σκανδάλων φτάνει, χορτάσαμε, ας τις αφήσουν στην δικαιοσύνη. Ας ασχοληθούν με τα πραγματικά σοβαρά αυτής της χώρας. Αυτά δηλαδή που θυμόμαστε μόνο μετά από μια τραγωδία, όπως πρόσφατα στην Χαλκιδική. Λέτε να μας εκπλήξει στις προγραμματικές ο πρωθυπουργός;