«Η πιο επικίνδυνη
στιγμή για την ήττα έρχεται τη στιγμή της νίκης». Με τον εύστοχη ρήση του ο Ναπολέων Βοναπάρτης ήθελε να επισημάνει ότι ο εφησυχασμός και η αλαζονεία τη στιγμή της επικράτησης, στρατιωτικής πολιτικής ή οτιδήποτε άλλο, μπορεί να αποβούν μοιραίες. 

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη -η πρώτη αυτοδύναμη μετά από περίπου δέκα χρόνια- επωμίζεται την ιστορική ευθύνη ώστε να οδηγήσει τη χώρα σε πραγματικό μεταμνημονιακό ξέφωτο. Με προώθηση των απαιτούμενων μεταρρυθμίσεων, με εμπέδωση της εμπιστοσύνης του πολίτη στο κράτος και στους θεσμούς, με προσέλκυση επενδύσεων ανάταξη της οικονομίας και επιστροφή στην ανάπτυξη, με ενίσχυση της δημόσιας ασφάλειας, με επιστροφή στην ποθούμενη κανονικότητα με άλλα λόγια. Αυτό ζητούν οι πολίτες, και γι’ αυτό χάρισαν στη ΝΔ την ισχυρή λαϊκή εντολή που ζήτησε ο κ. Μητσοτάκης. Στις πρώτες του δηλώσεις τη βραδιά της 7ης Ιουλίου ο πρόεδρος της ΝΔ έδειξε ότι έχει συναίσθηση των ευθυνών που επωμίζεται, και ενσυναίσθηση των απαιτήσεων των πολιτών, τονίζοντας ότι δεν ζητεί περίοδο χάριτος και ότι δεν προτίθεται να διαψεύσει τις ελπίδες κανενός. Δεν φαίνεται λοιπόν να τον αφορούν τα λεχθέντα του αυτοκράτορος. 
 
Περαιτέρω, ο νέος πρωθυπουργός θα πρέπει να έχει ήδη αντιληφθεί ότι δεν θα έχει καμία συνδρομή από την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας διεμήνυσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα λειτουργήσει ως «δυναμική αντιπολίτευση», επιδιώκοντας να επιστρέψει στο modus operandi της κινηματικής και λαϊκιστικής αντιπολίτευσης που την οδήγησαν στην εξουσία το 2015. 

Οι εποχές όμως έχουν αλλάξει, ο Γιάνης Βαρουφάκης θα αποτελέσει το «αγκάθι» στα αριστερά πλευρά του κ. Τσίπρα, ενώ οι γέφυρες με τη μεσαία τάξη έχουν διαρραγεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταβαραθρώθηκε εκλογικά στις 7 Ιουλίου –κάθε άλλο- και αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί και ως μια μικρή «νίκη» για την Κουμουνδούρου. Όμως η επιστροφή στη «συριζαϊκή κανονικότητα», με αντιπολιτευτικές κορώνες και διαρκή «όχι» μπορεί να είναι η εύκολη, η παβλοφική επιλογή, για την πλειονότητα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα (δεν μπορείς να μάθεις νέα κόλπα σε ένα γέρικο σκυλί -του Παβλόφ ή κάποιο άλλο) αλλά μπορεί κάλλιστα να γυρίσει μπούμερανγκ σε μια κοινή γνώμη που ζητεί πλέον υπευθυνότητα τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση. Το όπλο του λαϊκισμού μπορεί να σκάσει στα χέρια όσων πατήσουν τη σκανδάλη.  

Πώς θα μπορούσε να το έχει πει ο Bonaparte; «Η πιο επικίνδυνη στιγμή για τη (μεγαλύτερη) ήττα έρχεται τη στιγμή της ήττας».